
| บางวันโคลงอาจร้อน.......รวนเร อาจเพราะความจำเจ.......ขณะนั้น ภาระกิจถ่ายเท.............มิอาจ พ้นเนอ มิว่างเลยกระชั้น............ส่งถ้อยโหมดงาน บางวันก็มิรู้.................สิ่งใด อยากจะเขียนลงไป.......เช่นนั้น พะวงห่วงงานใน...........ยังคั่ง ค้างเฮย เลยแต่งอย่างดื้อรั้น........จึ่งได้โหมดงาน บางคราก็ปวดร้าว..........สะโพก ยามนั่งต้องเยกโยก........ขยับก้น จึ่งเร่งรีบพัดโบก...........ความคิด เติมแต่งอย่างดั้นด้น.......รีบร้อนเอนกาย. ขอบคุณค่ะลุงโซ ไม่รู้คนอื่นเป็นเหมือนกันไหม ถ้าสมองอยู่ในโหมดงาน อารมณ์มันสลับไม่ทันง่ะ 55555 |





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า