ยินคำครวญเครียดค้าง-....คาเกิน พาลลุกแต่งเพ้อเพลิน.......ห่ามเพี้ยน ดกดำดุจเชื้อเชิญ............ชายหนุ่ม ซุ่มแอบกระมิดกระเมี้ยน....จดจ้องยาวสยาย ยลชายสะพรั่งพร้อย.........สะพรึง แซมดอกเลารัดรึง...........อกแล้ ขอสักนิดเด็ดดึง.............กำดัด* ดันกลิ่นจั๊กกะแร้.............ติดนิ้วยังสยอง ...โคลงชนิด ”อปกติ“ ต้องใช้ คนประเภท “อปกติ” แต่งครับ 555 *กำดัด : ในความหมาย เต็มที่ โซ...เซอะเซอ 13 สิงหาคม 2569 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
14 สิงหาคม 2026, 01:09:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก... (อ่าน 174231 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า