
วิหารพระเยซูคฤสต์ที่ตำบลแคนเทอบรี
Canterbury Tales เป็นนิพนธ์ของมหากวีชอเซอร์ เธอเป็นชาวอังกฤษ และแต่งนิทานเรื่องนี้ เป็นเรื่องกลุ่มคนเดินทางไปสักการะวิหารพระเยซูคฤสต์ที่วิหารเมืองแคนเทอบรี Canterbury ระหว่างทางไปและมา แต่ละคนผลัดกันเล่าอุปาขยานนิทานต่างๆ คนละเรื่อง ชอเซอร์เธอแต่งไม่จบ แต่คนก็ชื่นชมมาก ผมแต่งแต่ตอนต้นโปรโลก บูรพพจน์ ดังนี้ครับ
ข้าขอประณมกรประณต กชบทบาทา
ท่านท้าวสุเรนทรบดิมา- รพิชัยฦาไชย
ท่านท้าวประกอบพิภพโลก ชคสัตวทั่วไป
ก่อเกิดสมุทรชลไกร สุรศัพทเครงครัน
หนึ่งข้าบังคมบรมบาท- พระบุตรเออัน
เอาองคในพิภพมัณ- ฑลโลกยโลกีย์
โปรดปราณประทานนวชิพิตร- ะประดิษฐด้วยดี
เอาองครับมรณภี- ตพันฦกนิหนักหนา
หนึ่งข้าบังคมบรมบาท- พระจิตรศักดา
เปรมปราชญมีฤทธิอันปรา- กฎเกียรดิฦๅแสดง
จักจับบุราณิกบะรำ- บรเหดุขอแถลง
โดยบรรพปราชญธสำแดง คือพระคันถบูรี
สำนวนส่วนนี้ผมเอาอย่างเสือโคคำฉันท์ และที่เรื่องไหว้พระบิดาพระบุตรพระจิตนี้ผมเคยพบในหนังสืออังกฤษยุคกลางเล่มหนึ่งครับ
ปางพระสูริยจวนราศี พรรษานตแลมี
พระพายุพัดพายไพ
สุขสัตวบันดามีใน ป่าป่งสงไศ-
ลไพรพิศาลสำนักนิ์
สุขมฤคมวลมูลสุขปัก- ษีสาทารทัก
ทำนุกทำนองนานา
สุขสรรพพฤกษาสา สาขาธารสา
รผลจำเริญรูจี
สำนวนส่วนนี้ผมเอาอย่างสมุทรโฆษคำฉันท์ครับ
ยังมีอีกหน่อยหนึ่ง มหากวีชอเซอร์เธอชมมารยาทนางชีว่า สงบเสงี่ยมงามมาก เมื่อรับประทานอาหารเสร็จแล้ว ไม่มีเศษอะไรติดอยู่เลย
ผมเขียนไว้ดังนี้ครับ
นางนั้นทรงศีลศีลา- กรมานมรรยา-
ทสบสรเหงี่ยมแลลออ
แต่จักจับเสวยหยับพอ เพียงงามงำยอ
แลแล้วก็ล้างกรสอง
แต่หยาดบายบานแลลออง บรรดาให้หมอง
อย่าหมายว่ามีในนาง
ขอบพระคุณที่เข้ามาอ่านครับ ขอรับคำติชมของท่านด้วยเคารพครับ

ฝูงสาธุศรัทธาธิกคณอันจงใจ จงจิตรปองไป พระวิหารสีมา สรวมชีพอีกสรวม พรสรวมอำนวยอา- ยุศม์ยืนจำเริญกา- ลแลสุขสถาพร





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า