
ใจหลุดลอยล่องฟ้าตามหารัก
วอนสายลมอย่าหยุดพัก...โปรดเกื้อหนุน
พร้อมแบกเจ้าความคิดถึงที่กักตุน
ไปรอลุ้น...รักที่ใช่ใจหมายปอง
มีจุดหมายตั้งไว้...ให้ไปถึง
คาดหวังความลึกซึ้ง....จากใจสอง
อยากจะมีคนรัก..และครอบครอง
ทั้งสี่ห้องของหัวใจ....มีเพียงเรา
แต่ทว่าจุดหมาย....ช่างไร้หมุด
เพียงสะดุด...ความโลเลก็แผดเผา
แตกสลายหายไปกับลมบางเบา
ด้วยความเศร้าจึงไม่เหลือแม้นตัวตน
ลอยจากมาไกลร่างระหว่างนี้
จนร่วงเป็นธุลีทั่วแห่งหน
....อยากจะกลับเรือนใจแต่ว่ายวน....
ไม่หลุดพ้นเรื่องของเขาสักนาที.






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า