ทั้งแผลข่วน...ป่วนขีด...ปรี๊ดปลิดไหว
จิตใจคน...บนเวที....ที่วัดใจ
ก็ไม่เห็น...จะเป็นไร...ไม่มากมาย
ช่างมันบ้าง...ช่างมันเว๊ย!!!!...ช่างช่างมัน
ก็เธอก็ฉัน...ไม่สำคัญต่อกัน..ไม่มายด์
อยู่กันดีดีไม่ได้...ก็ไม่ถึงกับตาย
ก็ทำหน้าที่...ที่ใจหมาย...ก็แค่นั้นพอ
ยิ้มการตลาด...ปราศจากใจจริง...ก็ยิ่งจะดี
เก็บใจหลบหลีกลี้...ไม่ซ้ำที่ไม่ร้องขอ
ถอยใจให้ห่าง...ย่างกายให้ไกล...อย่าใกล้เป็นพอ
รักษาใจอย่าท้อ...แค่ใจเป็นต่อ...ก็พอแล้วใจ
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
