…Just enjoy the show… …ตื่นขึ้นชมรมณีย์แห่งชีวิต มองแสงอาทิตย์แย้มอุษาที่ขอบฟ้านั่น มองราตรีที่มีแสงดาวแลแสงจันทร์ เป็นเพื่อนคอยปลอบขวัญในวันเหงา ส่วนเรื่องของมนุษย์มนา ดราม่ามลาก ก็เฝ้าดูความอยาก ความโฉดเขลา เฝ้ามองดูแรงริษยา หม่นมืดเงา ความมัวเมา ความโลภ โกรธ หลงนั้น เมื่อยิ่งมองเห็น ยิ่งรู้ ลู่ลามลึก กอบเก็บความรู้สึกร้าวร้าง อย่างสร้างสรรค์ แต่มิเอาเข้าตัวดนู ด้วยรู้ทัน อย่าให้เชื้อร้ายนั่นบั่นทอนใจ เสียงอักษรคือเพื่อนเหมือนทางออก สะท้อนบอก ทั้งสุขทุกข์ ที่รุกไล่ พรรณนาอย่างตรองตรึก ลึกความนัย บันทึกใส่ศิลป์อักษร…ย้อนเตือนตน มองชีวิตเป็นเสมือนเขาวงกต มากเคี้ยวคด มุวนวิ่ง ยิ่งสับสน หากว่าเราลอยตัวสูงสู่เบื้องบน จักเห็นการว่ายวน อลหม่าน พลุ่งพล่าน…ชั่วกาลกัลป์ “…I'm just a little bit caught in the middle Life is a maze and love is a riddle I don't know where to go Can't do it alone I've tried and I don't know why I'm just a little girl lost in the moment I'm so scared but I don't show it I can't figure it out It's bringing me down I know, I've got to let it go And just enjoy the show…“ [The Show : By Lenka] Soul Searcher Inspired to write 27/6/2026 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
28 มิถุนายน 2026, 02:34:AM
|
|||
|
|||
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน > บทประพันธ์กลอนและบทกวีเพราะๆ > กลอนเปล่า > หัวข้อ: หนุนใจตน (ผู้ดูแล: แป้งน้ำ) > List คำชม สำหรับข้อความนี้
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: หนุนใจตน (อ่าน 159 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า