ถูกต้องมิเปรียบแม้น.…………ถูกใจ ถึงผิดมากเกินใคร…………….อื่นแล้ กฎหมายมาตราใด……………เอาผิด ได้ฤา อำนาจยังเที่ยงแท้…………..…ถูกต้องเสมอ สรรพ์สิ่งพร้อมบิดเบี้ยว……….ทันใด- เพียงประทับ“แบบไทยไทย”…สะท้อน คือคำสั่งตามใจ…………………ผู้กด ปุ่มเฮย ยุติธรรมยอกย้อน……………….ตลกร้ายขื่นขม สังคมเมินตื่นรู้………..……..….เทียมทัน ดัดจริตเงียบงัน………………….อ่อนน้อม สำนึกยิ่งตีบตัน…………………..เกินเบิ่ง ถูกผิดตำตาค้อม………………..พินอบไร้บรรยาย กฎหมายกำกับใช้………………พวกเอ็ง พวกค่า*แม้เส็งเคร็ง……………บ่ ต้อง จงหยุดคิดตะเบ็ง………………..ร้องเรียก ใดเฮย จ่ายส่วยแล้วแซ่ซ้อง…………….ซาบซึ้งทรวงเสีย ครวญโคลงพัดผ่านพลิ้ว……….เพียงฟัง แม้กู่ก้องมิดัง………………………กราดเกรี้ยว เปลี่ยนมืดมิดเป็นพลัง………….ประจุ ทุกเศษอณูเสี้ยว………………….กอบกู้ควรธรรม โซ…เซอะเซอ 17 พฤษภาคม 2569 *ค่า : ข้า |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
18 พฤษภาคม 2026, 01:37:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก... (อ่าน 46908 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า