Re: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก...
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน
10 พฤษภาคม 2026, 06:46:PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
ผู้เขียน หัวข้อ: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก...  (อ่าน 39568 ครั้ง)
PIKuL
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 181
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1,016



« เมื่อ: 10 ชั่วโมงที่แล้ว »



เกิดคำถามอีกแล้ว.........ทบทวน

การเชื่อมบทแบบกวน.....หากไร้

การสัมผัสสระชวน.........ให้คิด

มิผิดก็เชื่อมได้.............ใช่มั้ยขยายความ


เหตุผลมีน้ำหนักมากเลยค่ะ  เนื่องด้วย การต่อบทโคลง
ไม่ได้มีกำหนดในผังฉันทลักษณ์
หากจะตีความ เรื่องการสัมผัส คือ ถ้ามี ก็ลื่นไหล
ไม่มี ก็ไม่เป็นไร แบบนี้ได้รึป่าวคะ

ไม่รู้ว่าในอดีต โคลงสมัยแรกๆ เค้าคล้องจองเชื่อมกันไหมนะคะ


---------------------------------------------------------------------------

ไปดูเพิ่มใน เว็บ ทรูปลูกปัญญา มีตัวอย่างโคลงยาว สังเกตุระหว่างบท ก็ไม่มีสัมผัสเชื่อม อันนี้อยากถกเพื่อแลกเปลี่ยนเฉยๆนะคะ  เพราะอยากจะแต่งโคลงสี่ยาวๆไปเลยค่ะ 
จะมีทั้ง สัมผัสสระ สัมผัสเสียงพยัญชนะ และไม่มีอะไรสัมผัสเลย


           ๏ มาฆบูชาเทศน์ถ้อย         ธรรมคุณ
              คืนค่ำบำเพ็ญบุญ               บาทเบื้อง
              วารโอวาทคอยจุน             จิตสว่าง ไสวเเล
              เพ็ญพร่างทางธรรมเยื้อง     ย่างย้ายขยายธรรม

              ๏ พันสองร้อยห้าสิบถ้วน     พระสงฆ์
              เผยแพร่ธรรมพุทธองค์       ออกเเคว้น
              หมายมุ่งกลับคืนคง            ราชคฤห์ พร้อมนา
              เวฬุวันเหมือนแม้น             ดั่งได้นัดหมาย

              ๏ โอวาทปาติโมกข์เน้น       นำสอน
               ละชั่วกรวดตะกอน              กร่อนเนื้อ
               ทำดีขจายขจร                    จบทั่ว สกนธ์แฮ
               จิตผ่องผุดผาดเกื้อ             ก่อให้โลกงาม

               ๏ ดอกบัวเทียนธูปน้อม      นมัสการ
               อรหังสัมมาขาน                 เเจ่มเเจ๋ว
               นะโมตัสสะสาร                  สามขบ กระจ่างนา
               อิติปิโสแล้ว                       สืบถ้วนจงเจริญ

               ๏ "องค์ใดพระสัมพุทธ" ซร้อง   สืบเสียง
               สวากขาโตเพียง                      เพราะล้ำ
               "ธรรมะคือคุณากร"เคียง           ขานสดับ จิตนา
               สุปฏิปันโนย้ำ                          อย่าได้ลืมหลง

               ๏ "สงฆ์ใดสาวก"ผู้               ดำรง ศาสน์นอ
               พาหุงสหัสฯผจง                  จิตตั้ง
               ตาม"ปางเมื่อพระองค์"         เอิมอิ่ม ฤทัยเเล
               "อัชชายัง"ประจวบครั้ง         เเต่เบื้องพุทธกาล

               ๏ "มาฏะนักขัตตะ"แล้ว       เวียนชวา
               สามจบทักษิณา                  นิ่งไว้
               รำลึกพระพุทธา                   อิติ ปิโสเเล
               พระธรรมพระสงฆ์ไซร้          เสร็จสิ้นมาฆวาร๚ ๛
                                                                      อาจารย์ภาทิพ ศรีสุทธิ์ 23 กุมภาพันธ์ 2548

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :

ViVee, โซ...เซอะเซอ

ข้อความนี้ มี 2 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า


Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s