[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[กัลมลี*]

ใต้ร่มเงาเดิม ที่บ้านไร่ใบหญ้าบังหนารก เถาวัลย์ปรกเลื้อยคลุมพุ่มไม้ใหญ่ หลายต้นไร้การแต่งและแห้งไป เหมือนกับใจคนมองดูนิ่งอยู่นาน ไม่กล้ากลับมาเหยียบเพราะเงียบเหงา กลัวน้ำตาหยดเบาเข้าผสาน กับผู้แสร้งยิ้มเพื่อคอยเจือจาน ให้ร้าวรานเบาบางและจางไป กับต้นไม้ใหญ่น้อยทยอยล้ม เพียงปะทะแรงลมรากสั่นไหว คงมิต่างลิบลับกับหัวใจ ของเจ้าของไร่ใหม่ที่ได้มา ผ่านการสืบทอดต่อมรดก ที่ในอกหัวใจอาลัยหา กับสองมือปลูกสร้างที่ร้างรา เป็นชายคาร่มไม้ให้พักพิง จนกระทั่งซับน้ำตาแล้วกล้าหาญ กลับมาบ้านปัดกวาดถูดูทุกสิ่ง เลิกวิ่งหนี...อยู่ในนาม...ความเป็นจริง ตัดแต่งกิ่งใต้ร่มเงา...อย่างเข้าใจ บางที่ที่เราไม่กลับไป ไม่ใช่เพราะไม่คิดถึง แต่เป็นเพราะ "ยังยอมรับความจริงไม่ได้"