เสียงในหัวพ่ายแพ้…………..คราใด คงกะโหลกบางไป……………แกร่งกล้อน เผลอปากโพล่งความนัย……เหมือนดั่ง ผ้าหลุดเผยล่อนจ้อน…………ต่อหน้าธารกำนัล เสียงในหัวบอกให้……………เปิดโปง ดันถอดผ้าโทงโทง……………ซะงั้น โชว์หมดนอกในโยง………….บริสุทธิ์ ใจเฮย รักแบบไร้ปิดกั้น………………กลากเกลื้อนยังเห็น ช่างจริงใจสุดขั้ว………………นะเออ แม้อาจดูบ้าเบลอ……………..แปลกเพี้ยน ความลับซ่อนเร้นเธอ…………เผยหมด ฉันทึ่งในความเฮี้ยน………….รั่วไร้แอบแฝง …คนเรามักร้องหาความจริงใจในความสัมพันธ์ แต่ถ้าเจอะคนจริงใจสุดขั้วแบบนี้ จะรับได้กันไหมเออ…หึหึ โซ…เซอะเซอ 3 พฤษภาคม 2569 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
04 พฤษภาคม 2026, 08:10:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก... (อ่าน 34380 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า