Re: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก...
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน
20 เมษายน 2026, 04:05:PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
ผู้เขียน หัวข้อ: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก...  (อ่าน 16407 ครั้ง)
โซ...เซอะเซอ
Special Class LV4
นักกลอนผู้รอบรู้กวี

****

คะแนนกลอนของผู้นี้ 145
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 967



« เมื่อ: 18 เมษายน 2026, 11:09:AM »



…แสงสุดท้าย…

เสาะหาแสงสุดท้าย……….ปลายทาง
ลิบลิ่วลับเลือนราง…………หลืบเร้น
อุปสรรคกั้นขวาง…………..คร้ามหม่น
ลึกขุดหัวใจเค้น……………..ไขว่ค้นความหมาย

สองมือมิย่อท้อ………………ยามใคร-
หยามเหยียด ทุ่มเทไป…….สุดยั้ง
หนึ่งคนกับหัวใจ…………….คงมั่น
คงจักมีสักครั้ง……………….ค่าม*พ้นลำเข็ญ


*ค่าม : ข้าม



“…รอนแรมมาเนิ่นนานเพียงหนึ่งใจ
กับทางที่โรยเอาไว้ด้วยขวากหนาม
ถูกแหลมคมทิ่มแทง จนมันแทบจะทนไม่ไหว

ชีวิตทำไมยากเย็นขนาดนั้น
สองมือจะมีเรี่ยวแรงขนาดไหน
แต่หัวใจของคนยังยืนยันจะไม่ถอดใจ

ในค่ำคืนที่ฟ้านั้นไม่มีดาวอยู่ตรงนี้ ฉันยังคงก้าวไป
ยังคงมีรักแท้เป็นแสงนำไปในคืนที่หลงทาง…”


[แสงสุดท้าย : Bodyslam (2009)]



แสงสุดท้ายปลายทางเลือนรางนัก
อีกแสงรักแชเชือนเคลื่อนคลอนฝัน
มืดหม่นแสงดาวเดือนเฝื่อนตาวัน
ในค่ำคืนที่ฉันนั้นเดียวดาย

มีเพียงเสียงหัวใจไม่หยุดเต้น
ทุกข์บั่นทอนซ่อนเร้นมิเลือนหาย
ลึกขุดเค้นแรงใจไม่เว้นวาย
จวบจนสิ้นแสงสุดท้าย ปลายทางชีวิต


โซ…เซอะเซอ
18 เมษายน 2569



ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :

PIKuL, Msp.

ข้อความนี้ มี 2 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า


Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s