
สายลมแห่งความคิดถึง
เมื่อทุกกาลเวลา...พาใจเปลี่ยน
เรื่องที่เคยขีดเขียนเพียงความหลัง
ถูกลืมเลือนเกลื่อนกลบ...ลบปิดบัง
แต่คงยังฝังฝากไว้...ให้คำนึง
ภาพแห่งกาลเวลา...พาย้อนกลับ
ยังจุดนับ.."เริ่มต้น"...ความคิดถึง
ห้วงแห่งความรักล้นจนตราตรึง
ณ ครั้งหนึ่ง..ซึ่งเคยรักและสัญญา
เหมือนเป็นเพียงเสียงเล่าเราเคยผ่าน
เคยผสาน.."ดวงใจ"..ปรารถนา
"คิดถึงเธอคนเดิม"...ที่สบตา
คนที่รักฉันมากกว่า....ปัจจุบัน
คิดถึงเธอคนนั้น...ที่ฉันรัก
คนที่ร่วมฟูมฟัก...และรักมั่น
สำหรับเธอคนนี้...ยังสำคัญ
แต่ยังรักหรือไม่นั้น....ขอทบทวน.





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า