
แสงตะวัน...วันนี้มีน้อยนัก
มวลหมู่เมฆพร้อมพรรคมาเรียงต่อ
สายลมหวั่นกรรโชกโยกเคลียคลอ
บรรดาลขอฝนฟ้า....มาโรยริน
เหลือเพียงแสงแทรกซึมอึมครึมฝน
ฟ้ามืดมนจนหม่นหมองครองทั่วถิ่น
ความชื้นแฉะชุ่มฉ่ำกระหน่ำดิน
นกที่โบกโบยบินถวิลรัง
จวบเวลาพาแสงอาทิตย์ตก
ขอนอนกกหมอนผ้าห่มบ่มความหวัง
รอรุ่งเช้าวันใหม่.....สดใสดัง
สาดแสงทออีกครั้ง....สู่ดวงใจ.






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า