[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

รำพึงพจน์ตัดพ้อ……….….นวลปราง เอื้อนเอ่ยมิอำพราง………..ซ่อนเร้น ยืนเปลี่ยวทอดนภางค์…….ยามค่ำ มิหน่ายร้างสร่างเว้น……….ตราบเว้าวอนเสนอ ( โคลงสี่สุภาพ ) อารัมภบทระบิระบิล ฤ จะสิ้นเพราะคลางแคลง สำเนียงเสนาะปะเหลาะแสดง มิจุแจ้งกระจ่างใจ น้ำคำสดับวธุวิทู สิดนูก็ปราชัย มาตรแม้นมติพิเราะพิไล ปฏิเสธเทวษตรม ( วสันตดิลกฉันท์ ๑๔ ) กำแพงสูงสุดหล้า ฟ้าสุดเอื้อม ชะง่อนเงื้อมชะโงกงุ้ม คลุ้มภูผา หวังปีนป่าย ก็คล้ายเกินสติปัญญา แต่ทว่าหัวใจ ไม่คร้ามยอม เมื่อทุกส่วนล้วนเริ่มจากภายใน จึงปักหมุดหัวใจ เยื้องกรายกล่อม จากเลียบเคียง เลี่ยงคำ ทำอ้อมค้อม โปรยหว่านล้อม วิระ วาทกรรม เปรียบทุกถ้อยลายสือ คือหน่อรัก ที่ขุ่นคลั่กกลัดหนอง ป่าวร้องร่ำ กลั่นเข้มข้นแดงสนิม ปิ้มหมึกดำ เป็นลิ่มลำโลหิต ลิขิตระบาย “อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก แต่ลมปากหวานหูมิรู้หาย“ จักวาทะเพิ่มหวัง หรือพังทลาย- ฉุกชิงชังมากมาย ไม่รู้เลย ถามสมองตรองตริ พิเคราะห์เล่า? ก็ส่อเค้าล่มสลาย แหนงหน่ายเผย ถามหัวใจไหวอ่อน? กลับย้อนเปรย ลมรำเพยแผ่วพัด กระหวัดชวน ค่ำคืนนี้ ดาษดาวทั่วราวฟ้า เหลืออ่อนล้าข่มใจไม่ย้อนหวน ยังตรึงติดอัตลักษณ์ หนักรัญจวน จนปั่นป่วนปรวนแปร แต่ลำพัง ครั้นเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย กลายรันทด ให้ปรากฏบันดล ภาพหนหลัง ถึงชั่วคราว ก็เกินกว่าละล้าละลัง ดันทุรัง เอ่ยทักบอกรักเธอ ด้วยนิยามรักแปลก ชำแรกชี้ อาจฤดีงุนงง หวั่นหลงเก้อ ปราศรูปเสียงกลิ่นรส พจน์บำเรอ ต่างละเมอคล้องเกี่ยว เพียงเสี้ยวใจ ฤา อาจคืนค่ำนี้…………….มีดาว สวยสุกส่องสกาว………….พร่างฟ้า สายลมอ่อนพัดราว……….โบย บอก- วอนอ่านทวนช้าช้า………..จักรู้ยังรัก? ( โคลงสี่สุภาพ )      “…ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย      อยู่ตรงนั้นเธอเป็นอย่างไรก็ไม่รู้      ฝากเพลงนี้ให้ไปถามเธอดู      อยากจะรู้ในความเป็นไป      เธอยังคิดถึงฉันทุกนาทีอยู่รึเปล่า      เธอยังจำเรื่องเราในวันวานได้หรือไม่      เธอยังมีใจให้ฉันคนเดียว      ยังรอฉันแค่คนเดียว      เธอยังคงเป็นเหมือนเดิมอยู่ใช่ไหม      ช่วยบอกให้รู้ที…“        [ เธอยัง (2554): วง Potato    คำร้อง/ทำนอง - ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) ] Soul Searcher Inspired to write 26/1/2026