โคลงห้า
ยิ้มอุษา
ตื่นแต่เช้า ชมเวหา
เสียงนกกา กู่ก้อง
บินถลา ลอยล่อง
นกร้องซ้อง สู่หาว
คราวผกโผ ผกผิน
ออกหากิน ก่อนก้าว
เดินดินหิน เหหก
ใจกล้าห้าว เหาะเหิน
โคลงจิตรลีลา
เดินย่างเย้า ยลแสง
แผ่ปีกแปลง เปล่งร้อง
ผินผาดแผลง ผลุบโผล่
พร้อมเพื่อนพ้อง ผ่องใส
ใจนกนัอย นิดหนอ
ท่องตารอ รุ่งเช้า
เทียวเที่ยวขอ เขาแบ่ง
ข้าวหล่นเฝ้า ใฝ่หายามหิว
กาพย์โกสุม๒๔
มีไม้พง ดงป่าพฤกษ์
แลล้ำลึก ลมพายพลิ้ว
วิหคโฉบ โอบไม้ปลิว
แม้ท้องกิ่ว หิ้วท้องเพลิน
ร่อนเร่ไป ในนิเวศน์
ตามขอบเขต เขาโขดเขิน
บินร่อนไกล ไม่มีเมิน
เที่ยวถิ่นเถิน ทั่วแนวไพร
กาพย์วาสุกรี๑๒
เสียงนกเขาเป่าปี่ฆ้อง
ลุกมามองของวันใหม่
แว่วกู่ดังจากที่่ใด
ไม่ไกลนักทักตื่นนอน
เสียงกระจอกจ้อกแจ้กจ้อ
อ้ออี๊ออเอื้อนอิงอ้อน
แข่งขับขานออกจากคอน
บินว่อนฟ้าน่าชวนฟัง
กาพย์ยานี๑๑
เช้าชื่นไม้ยืนช่อ
น้ำค้างคลอเป็นมนต์ขลัง
นกว่อนจากคอนวัง
ด้วยความหวังยังเวียนวน
วันนี้มีวันนั้น
ดวงดาวหันสักกี่หน
ไม่มีที่มืดมน
เป็นไกกลคนทำกิน
ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน







ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า