เสียงเพลงคลอชวนหลับตอนขับรถ
ก้อนเมฆหดตัวคลายลายวิจิตร
มองเมฆแปรรูปเปลี่ยนเวียนเนืองนิตย์
เผลอเลี้ยวผิดเส้นทางยิ่งห่างไกล
ยิ่งเดินเหมือนยิ่งห่างบนทางเปลี่ยว
ฉันโดดเดี่ยวแปลกหน้ากว่าใครไหน
มิรู้ว่าปลายทางเป็นอย่างไร
จะเหลือใครให้พรยิ้มต้อนรับ
ตลอดบ่ายทอดตามองฟ้ากว้าง
แสงสว่างหรี่ลาฟ้ามืดดับ
ผ่านไปอีกหนึ่งวันฝันย่อยยับ
อยากซึมซับห้วงฝันอันยาวนาน

ง่วงมาก





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า