เพราะเดียวดาย...ได้หมายตา...คว้ามาได้
เพียงเร้นกาย...หน่ายหนี...ที่คว้าก่อน
เพราะเหว่ว้า...ล้าเต็มที...ที่เว้าวอน
หาหลบซ่อน...กร่อนดวงใจ...ให้แหลกราญ
เจ็บจนสุด...หยุดตรงทาง...ร้างผู้คน
ประกอบตน..ประกอบตัว..ให้พ้นผ่าน
แค่เดียวดาย...เพียงพริบตา...แค่ไม่นาน
เวลาผ่าน...แค่ไม่นาน...ก็พ้นไป
โอบกอดตัว..โอบกอบใจ..ให้อบอุ่น
ใครไม่คุ้น...แต่คุ้นไหม...เราคนใหม่
เคียงข้างไป...เคียงข้างเรา...มากกว่าใคร
อย่าเดียวดาย ... เพียงเพราะใคร...ไม่เหลียวแล
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
