.jpg)
มองดอกหญ้ายอดย้อยห้อยระย้า
ดอกท้าฟ้าฟูฟ่องส่องทางฝัน
กลางรวีชีวาท้าตะวัน
ดอกลดหลั่นล้อลมเหลิงลมลวง
เด็ดดอกหญ้าคราแย้มแซมก้านอยู่
เป็นช่อพู่ขาวผ่องผองช่อพ่วง
โอนเอนพาคราพัดสะบัดพวง
ปุยขาวร่วงทิ้งร่างบอบบางโรย
กิ่งก้านแกร่งกราวเกรียวใบเหี่ยวกรอบ
ลมหนาวหอบแตกแห้งแรงระโหย
แผ่วไล้ช่อล้อชมหยอกลมโชย
ดอกปลิวโปรยลมแปรแพร่ประปราย
ดอกหญ้าขาวหนาวขดใบสดเขียว
เริ่มจะเหี่ยวหุบแห้งเรี่ยวแรงหาย
ฤดูก่อพอกาลรังควาญกาย
มอดสลายเวลาเคลื่อนล้าลง
ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน
โค้ดฝังภาพอัตโนมัติ
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
