[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

หยิบผ้าแพรเนื้อบางคลุมร่างระหง แผ่วผจง ลงลักษณ์ไล้อักษร สะกดข่มคลั่งไคล้ในอาวรณ์ จากร้าวรอนคราร้างเหินห่างนวล ค่ำคืนนี้ ดาษดาวทั่วราวฟ้า มารวมตัวส่องหล้าเต็มฟ้าถ้วน เหมือนดั่งเป็นสักขีพยานจารรัญจวน นำสองส่วนร้างรามาพบพาน ครั้นเกจ์(Gauge)รักพุ่งสูงสุดเกินหยุดยั้ง เหลือเหนี่ยวรั้งละเมอบ่นเพ้อพล่าน ขจรขจายฟุ้งออกบอกประจาน ว่าดวงมานโหยไห้อาลัยร้อง ดุจช่อรักอักษราในคราแรก ซุกซอนแทรกลานทรวงทุกหวงห้อง ก่อนผลิดอกออกผลจนเรืองรอง ผูกพันคล้องเกี่ยวรั้งหยั่งรากลึก หรือดวงใจแห่งพี่หลบลี้ได้- จากห่วงหาอาลัย ไหวตรองตรึก จดรูปรอยถ้อยถวิลจินต์จารึก เก็บบันทึกความในใจดวงนี้ อนาคตกว่ายาวไกลเกินใครรู้ หากพรั่งพรูลับหายร้อนคลายคลี่ หยัดยืนยงเลือนสลายกลายผงคลี ขอจดจำ คำคำนี้พลีมอบไว้ เพียงคำเดียวคำนั้น รังสรรค์ฝาก คัดมาจากข้นคั้นกลั่นกรองให้ ครั้งหนึ่งเคยปันปลูกฝังผูกใจ ด้วยคำว่า“รัก”อย่างไร…ใจเจ้าเอย          “…หรือ เจ้าลืมถ้อยคำคำนี้      จึงทำไม่รู้ไม่ชี้ ดังไม่มี เยื่อใย      แม้น เจ้าลืมเจ้าเลือนเคลื่อนคลาย      พี่เตือนให้อีกก็ได้ ก็รักอย่างไร เจ้าเอย…”      [ เพียงคำเดียว (2498)      คำร้อง : สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์      ทำนอง : สมาน กาญจนะผลิน ] Soul Searcher Inspired to write 9/1/2026