คอไหล่ทรุดจุดเคลื่อนเหมือนจะเดาะ
เลือดฝาดพุ่งใบหน้ามาเฉพาะ
เสียงดังเป๊าะเปรี๊ยะแล่นแสนสบาย
ตกใจตื่นยื่นมือยื้อหมับให้
ดึงฉุดไว้รั้งร่างพลางใจหาย
ยังอีกยังไม่หยุดใกล้จุดตาย
มือแม่คล้ายเครื่องจักชักรัวรัว
จับมือเรียวแม่เอ๊ยรีบเอ่ยบอก
หนังถลอกหน้าช้ำกล่ำไปทั่ว
ตายแล้วครับยุงหาไม่ชายเอ็มชัวร์
โอ๊ยน่ากลัวรีบตื่นไวไปทำงาน
กวินพัฒน์
ตายแล้วครับเอ็มครับ ยุงบินทางโน้นแล้วนั่นน่ะ
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
