[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

...รักไม่รู้ดับ (๑)... ...ถึงห่วงใย ไกลกันในวันนี้ ก็เหลือที่ติดตาม ทวงถามหา แม้อยากพบสบพักตร์ ลักขณา คงได้แต่เงื้อง่า มิกล้าคิด ถึงด่าวดิ้นวิญญาณ มลานล้าง ยังมิสร่างตราตรึง ซึ้งสนิท แม้เหินห่างร้างไกล ใจยังชิด ดุจอาทิตย์เคียงจันทร์...มั่นมิคลาย รักมิรู้ดับแม้น...........ยาวนาน ดายดับสิ้นกัปกาล......ล่วงแล้ว ยังผูกมั่นรักปาน........ประหนึ่ง เคียงคู่มิคลอนแคล้ว...ชั่วฟ้าดินสลาย …รักมิรู้ดับ (๒)… …ถึงกัปกัลป์เก่ากาล เนิ่นนานนับ มิเลือนดับตราตรึง ซึ้งใจหมาย แววตาแฝงเร้นอยู่ มิรู้วาย จวบชีพปลาย มิราร้าง ซาสร่างรัก สายลมเพลมพัด กระหวัดเร่า ใจก็เฝ้ารัดรึง คิดถึงหนัก หวามเอิบอิ่มนิ่มนวล ยวนใจพักตร์ หวนฝากวรรคหวานล้น มาปรนเปรอ รักมิรู้ดับแม้น……….…มนตรา เย็นย่ำสุริยา…….…....เคลื่อนคล้อย ดารดาษดาริกา……….สวยส่อง ประดิษฐ์คำหยดย้อย.…พร่ำเพ้อตามประสา “รักไม่รู้ดับ” คำร้อง/ทำนอง : สุรพล โทณะวณิก “...ถึงโลกแตกแหลกราญสิบครั้ง ฉันก็ยังฝังใจรอคอย แม้จะสิ้นวิญญาณเลื่อนลอย ก็จะคอยพบเธอชาติอื่นเอย...” โซ…เซอะเซอ 30 ธันวาคม 2568