
มิอาจเสี่ยงสั่งใจให้รีบหยุด
ทุกเรื่องราวล้วนผุดยามดูดดื่ม
คำสัญญาครานั้นหวั่นเธอลืม
เธอจึงหลงหยิบยืมห้องหัวใจ
หากเลือกเขาเราคงจบมิพบหน้า
เมื่อรักเราน้อยกว่าจะมอบให้
"รัก"เหมือนเดิมเพิ่มความเจ็บเหนือสิ่งใด
หากเธอหันกลับไปคือจบกัน
มิใช่เรื่องว่าเรา"รักรึไม่"
แต่หากไร้การให้เกียรติก็เปลี่ยนผัน
ผ่านเวลาค่าไร้ในสัมพันธ์
"ไม่เคยลืม"ก็เท่านั้น..หากต้องลา.






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า