พรมลิขิตบิดเบือนเหมือนจะแกล้ง
มาเสเเสร้งให้พบแล้วจบหนี
ตัดทางรักผลักไสมิใยดี
ทั้งที่มีหัวใจให้แก่กัน
รักแสนรักหนักหนาฟ้าก็รู้
เป็นเนื้อคู่กันแล้วคลาดแคล้วนั่น
อยากติฟ้าวารินสิ้นตะวัน
มาลงทัณฑ์ลิขิตชีวิตคน
พบแล้วพรากจากไปแสนไกลห่าง
สุดอ้างว้างเปลี่ยวเหงาเศร้าสับสน
วอนเทวาฟ้าดินอินทร์ข้างบน
โปรดจงดลบันดาลสานรักคืน
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
09 มกราคม 2026, 02:23:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: ไม่เคยลืม (อ่าน 1633 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า