อาจนอนนับเดือนดาวคราวใจแผ่ว
หลับตาฝันวันอ่อนล้าคราสิ้นแวว
คนปลายแถวสิ้นท่าคราเธอไกล
โลกทุกวันมันหนักพักลำบาก
ยังมาพรากหฤหรรษ์อันควรได้
สบแววตาคนหนึ่งตรึงข้างใน
คือหัวใจเรานั้นหมั่นดูแล
จะนอนเฝ้าหัวใจจนใครหลับ
จงเริ่มกับเรานะควรค่าแน่
ห่วงหนักหนาคราจากอยากเทคแคร์
ทำได้แค่ส่งใจให้ทุกวัน
กวิน
ตื่นได้แล้วครับ อย่าขี้เซา555
เปลี่ยนชื่อกระทู้ได้แฮะ...ดีจัง
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
