รั้วกำแพงอิฐหนาที่ตาเห็น
เราสร้างเป็นเขตบ้านกั้นเสมอ
หลังกำแพงซ่อนตนคือคนเพ้อ
ไม่พร้อมเจอหน้าใครไหนทั้งนั้น
อยู่ในเขตปลอดภัยหลบไปพัก
ลาแล้วรักคนดีที่ชวนฝัน
กรุณาอย่าทวงถามความผูกพัน
เกรงไหวหวั่นกลัวใจไม่ปล่อยวาง
ให้เราขาดกันหนอต่อแต่นี้
คุณจะดีกับใครไม่ขัดขวาง
ประตูใจเหมือนกระดาษขาดและบาง
ให้อยู่อย่างแชร์กับใครไม่ขอทน






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า