ถนนสายสุพรรณิการ์
…
ดอกสุพรรณิการ์ในครานั้น
สะพรั่งทั่วสถาบัน ที่ฉันอยู่
ราวม่านจันทร์รองเรืองเหลืองพรั่งพรู
แต่เช้าตรู่, ห้องสมุดจุดหมายเรา
ระหว่างทางเชื่อมโยงเจ็ดโมงครึ่ง
ทางเดินเดิมทอดถึงซึ่งที่เก่า
ระหว่างเดินเพลินในสายลมเช้า
ยินเสียงใจเร่งเร้า เข้าทักทาย
ระยิบแดดระเรื่อเหนือผิวน้ำ
แสร้งทำเป็นดื่มด่ำยามแดดฉาย
โลกเบื้องหน้าฉันเห็นเป็นประกาย
มองสุดสายตาลอบแอบชอบเธอ
ตลอดเรียนสามปี ฉันนี้จบ
ตลอดการได้พบ...อบอุ่นเสมอ
นานนานทีทักกัน ฝันละเมอ
'ตกหลุมรักแรกเจอ' เธอนั้นรู้
จนกระทั่งจากกันวันเรียนจบ
มองหาสายตาสบ แต่เช้าตรู่
ดอกคำฝ้ายเก็บงำคำพรั่งพรู
เพียงบันทึกภาพคู่ อยู่ในใจ
...
ทอดสายตามองนานตอนผ่านมา
ถนนสายสุพรรณิการ์ตัดฟ้าใส
ยังยืนต้นรอรับเมื่อกลับไป
อาจวันใดเหลืองอร่าม 'ท่ามกลางเรา'.
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
