…บนเส้นทาง สายเก่า เราเคยผ่าน ผูกโยงกานท์ เพาะบ่ม อารมณ์ศิลป์ ผันอักษร คายคม ผสมจินต์ ร้อยเรียงริน รจน์รื่น ชื่นชีวา ในวันนี้ เปลี่ยนไป ไม่เหมือนเก่า บรรยากาศ เงียบเหงา เหมือนราวป่า- มืดปกคลุม ทั่วแคว้น แดนพนา เมฆบนฟ้า พลอยหม่น ฝนตั้งเค้า เคยเว้าวอน ”กลอนรักสักหนึ่งบท“ ก็ยังหมด อารมณ์ เพราะซมเศร้า ริ้วชมพู เรื่อสลาย กลายสีเทา จำหยิบเอา เก่ากลอน ย้อนรำพัน ...ขอวาดดาว...(อีกสักครั้ง) …ฝันแต่งแต้มเติมหาวที่ราวฟ้า จึงหยิบคว้าเอากระดาษมาวาดฝัน หมายวาดดาวล้อมเดือนเป็นเพื่อนกัน ทุกวารวันเคียงข้างมิห่างไกล ครั้นเพลาผันเปลี่ยนหมุนเวียนผ่าน กรอบตระการคล้อยเคลื่อนพลัดเลื่อนไหล คล้ายความฝันเรื้อร้างเหินห่างไป แสงรำไรกลับมิดมืดชิดตา เกิดทรุดทรามหวามโหวงเหมือนโพรงว่าง ผุดขึ้นหว่างกลางทรวงเหนี่ยวหน่วงภาษา สายลมเอื่อยเฉื่อยฉิวลิ่วลอยพา พัดหัวใจอ่อนล้าเต้นช้าลง แผ่นกระดาษซีดจางยังว่างอยู่ แนบดนูเคียงข้างอย่างประสงค์ แต่ที่ลบเลือนหายกลายจำนง คือแรงส่งสู่ฝันบันดาลดล ผินแสงเดือนเหมือนคอยตามรอยวาด ทิ้งนวยนาดเคว้งคว้างหว่างเวหน ถึงโดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงาร้อนเร่าทุรน ยังสู้ทนกล้ำกลืนฝืนเยื้องกราย หยิบกระดาษแผ่นเดิมหวังเริ่มใหม่ ปลุกสดใสเจิดจ้าดาราฉาย จักวาดดาวพราวภัสสร์จรัสพราย เปล่งประกาย ด้วยเลิศล้ำ...คำกวี “…แม้จะล้ม ก็คิดจะคลาน เหงื่อจะซ่านกระเซ็น ก็คิดแล้วคุ้มจะขอไปเป็นอย่างหวัง จะร้อนหรือหนาวก็พร้อมจะทน จะไปเป็นคนยิ่งใหญ่ ก็ค้นกันไปหากันไปหนทาง ..ก็อยากจะดังมันจึงต้องไป ในเมื่อใจ มันเอาซะอย่าง ยอมทำทุกทาง ตะเกียกตะกาย…” [ตะกายดาว : เรวัต พุทธินันทน์] …ขอหยิบเอากลอนเก่ามาปัดฝุ่น ปรับปรุงใหม่ครับ… Soul Searcher Inspired to write 5/10/2024 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
04 มีนาคม 2026, 06:55:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: "กลับมาเพื่อเจอเธอ" (อ่าน 12304 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า