ทางเดิมเดินทางหว่างเย็นเช้า
เมฆพรูสายเหงาครอบครองถนน
ผิวยางราดเกาะเซาะแทรกพ้น
เผยหลุมน้ำล้นผจญภัย
เสาะเลี่ยงทางรอดหลุมอุกกาบาต
ประมาทพลาดพลันสนั่นไหว
แฉลบเซซวดแสนปวดใจ
ทางเก่าหลุมใหม่นอกบทจำ
เจ็บจึงจำหลักในหยักสมอง
มัวท่องวารผ่านอาจพลาดถลำ
อดีตย้อนเยียบเยือนเงียบงำ
แปลงร่างร้องรำย้ำหยันเยาะ
ตาเนื้อตาในควรใช้ผสาน
ล่วงกาลเตือนสั่งระวังให้เหมาะ
ตาเผลอเจอปรับจะรับเคราะห์
สติหุ้มเกราะยานชีวิต
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
