...ค่ำคืนนี้ พี่ไย ไม่เพ้อพร่ำ
ดั่งลำนำ บทกลอน เคยอ้อนใฝ่
นอนมิหลับ กลับรอ เจียนท้อใจ
เหตุไฉน จึงเหมือน ลืมเลื่อนลอย...
...ไยทิ้งฝัน วันเรา เคยเฝ้าหา
ดวงจันทรา สั่งเมฆ เสกฝันสอย
คราคร่ำครวญ ชวนพา น้ำตาปรอย
รู้บ้างเถิด คนคอย สุดน้อยใจ...
รัตนาวดี
ฤาสายฝนชลนัยน์ที่ไหลร่วง
แทนความห่วงทรวงถวิลจึงรินไหล
จากใครหนึ่งซึ่งวิญญาณ์มากอาลัย
ข้ามแดนไกลไห้ถึงคะนึงคอย
ขอจรดพจน์แทนแม้นหัตถา
เช็ดน้ำตายาใจที่ไหลย้อย
ความหมองหมางสร่างสรดสิ้นหมดรอย
ให้เคลื่อนคล้อยถอยห่างจนจางจร...
-บูรพาฯ-
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
