๐ บาด ๐
๐ ร่องรอยรักบาดลึกจารึกฝัง
หัวใจพังแหลกราญต้านไม่อยู่
คราบน้ำตาเอ่อนองครองให้ดู
เสียงคำขู่จากตรมระดมแทง
๐ เฉือนเป็นชิ้นละเอียดวางอย่างไร้ค่า
คืนเวลาทุกเรื่องเคยเรืองแสง
หมดสิ้นแล้วไม่เหลือเผื่อแสดง
สุดสิ้นแรงจะยืนหยัดขัดใจคืน
๐ ขอโอบกอดความรักค่อยผลักไส
แต่นี้ไปคงหมดลมข่มใจฝืน
อนิจายถากรรมกระทำยืน-
คล้ายเหมือนตื่นตายทั้งเป็น...ก่อนเย็นชา...
๒๗ สิงหาคม ๒๕๕๕
๐ ร่องรอยรักบาดลึกจารึกฝัง
หัวใจพังแหลกราญต้านไม่อยู่
คราบน้ำตาเอ่อนองครองให้ดู
เสียงคำขู่จากตรมระดมแทง
๐ เฉือนเป็นชิ้นละเอียดวางอย่างไร้ค่า
คืนเวลาทุกเรื่องเคยเรืองแสง
หมดสิ้นแล้วไม่เหลือเผื่อแสดง
สุดสิ้นแรงจะยืนหยัดขัดใจคืน
๐ ขอโอบกอดความรักค่อยผลักไส
แต่นี้ไปคงหมดลมข่มใจฝืน
อนิจายถากรรมกระทำยืน-
คล้ายเหมือนตื่นตายทั้งเป็น...ก่อนเย็นชา...
๒๗ สิงหาคม ๒๕๕๕
อยากลืมเลือนเตือนใจให้ถวิล
ไม่หมดสิ้นกลิ่นสวาทปรารถนา
ยังชำแรกแทรกจินต์ฝังวิญญาณ์
คอยถามหาอาลัยฤทัยครวญ
ช่างยากเกินเมินหมางแสร้งห่างรัก
สุดห้ามหักผลักไสไห้กำสรวล
สู้กล้ำกลืนฝืนจิตคิดทบทวน
ความเรรวนกวนใจให้ลังเล
อนาถแท้แผลกายนั้นหายสิ้น
แต่แผลจินต์ถวิลรักเกินหักเห
อาจเพราะใจอาลัยซึ้งจึงเกเร
มิอาจเสเพทุบายสิ้นหน่ายเธอ...
" บูรพ์ "
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
