หลังสายฝนโปรยกระหน่ำ
สายรุ้งโก่งโค้งลำระบำระบาย
ทิวข้าวพลิ้วพราวพราย
รับสายลมพัดกอกวัดไกว
งูกินปลาทำท่าคล้ายจะฉก
ปลาน้อยลอยวกวนทะยานเร็วไว
ปูนาเดินต้วมเตี้ยมเพลินใจ
ต้องถอยออกไป
เพราะในรูมีงูปลา
เมฆจางห่างหายไปแล้ว
แสงแดดวาวแววส่องจากฟากฟ้า
ใกล้ค่ำ
หลายแมลงขับร้องกล่อมท้องนา
ฉันคนบ้านป่า สุขเกินใคร! ฯ
อริญชย์
๒๖/๘/๒๕๕๕
ปล.ขออภัยมือเปล่า หัดแต่งกลอนเปล่า
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
