ไปไม่กลับ หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่ได้
เรื่องน้อยใจ แบบนี้ ไม่มีหวัง
เหมือนนกน้อย ขนถูกถอน จรจากรัง
ใจผุพัง เกิดเป็นแผล แย่เยียวยา

แสนสงสาร สุนทรวิทย์ โปรดคิดใหม่
ให้อภัย ที่พลั้งมือ อย่าถือสา
ผองมิตรเพื่อน ต่างท้อ รอกลับมา
นึกถึงวัน เวลา อย่าจากจร

ล้อเล่นครับ อย่าถือสานะ เฮีย สุนทรวิทย์

โดนแค่นี้อย่าซีเรียสเลย






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า