
กับสายลม ขุนเขา และเราสอง
ต่างประคองรักมั่นไม่หวั่นไหว
ม่านหมอกหนาไหลผ่านพนาไพร
เหมือนกับใจเราสองที่ต้องกัน
วลีร้อยไหลรินกลิ่นไอป่า
พงพนานกร้องก้องสุขสัน
น้ำตกพริ้วไหลรินกระทบกัน
รินลดหลั่นร้อยใจให้รัญจวน

กลอนนี้ที่เคยเขียน
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
30 มกราคม 2026, 03:42:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: สายลม ขุนเขา สองเรา (อ่าน 4380 ครั้ง) |
| ||||||||||