ศาสตรฺ์และศิลป์ของการดื่มไวน์

กาพย์ยานี ๑๑

ยุคใหม่ไวน์มาแรง ดื่มไวน์แดงกันเถิดเรา
โรคน้อยค่อยบรรเทา สุขภาพดีมีรายงาน

ดิ่มไวน์วันละแก้ว เมื่่อดิ่มแล้วจะมีสาร
สิ่งนี้ที่คอยผลาญ ล้างไขมันอันไร้คุณ

ของดีมีประโยขน์ มากกว่าโทษลองอุดหนุน
เลือดลมวิ่งเวียนหมุน โรคหัวใจไม่แผ้วพาน

ดิ่มเป็นศาสตร์และศิลป์ วิธีกินวิชาการ
มอง "ดู" สีแดงฉาน ดั่งเลือดนกนี่ไวน์ดี

สีแบบทับทิมสยาม ราวสองสามอายุปี
ส้มปนแดงแปลงสี อย่าสนใจไวน์เสียแล้ว

สิ่งดีที่ได้ "ดู" ช่วยให้รู้พอเป็นแนว
ไวน์นี้มีวี่แวว เศษตะกั่วหรือตะกอน

ค่อยค่อยเปิดขวดไวน์ นั่งรอไปไม่อาทร
สิบห้านาทีสอน จะดีล้ำเกินคำขาน

ยก "ดม" ครั้งที่หนึ่ง ก็ทราบซึ้งสัญชาตญาณ
รู้ว่าไวน์บ่มนาน "ดม" กลิ่นไว้ได้จดจำ

"ดม" อีกครั้งที่สอง ก่อน "ดม" ต้องเขย่าทำ
เป็นศาสตร์อาจน้อมนำ ยามเมื่อดอมหอมชื่นใจ

จิบ "อม" ก่อนอย่ากลืน ผิดของอื่นทั่วทั่วไป
เพื่อรู้รสชาติไวน์ ต้องคนที่มีเวลา

บรรจงจับก้านแก้ว จิบแรกแล้วหยุดหนึ่งครา
เหมือนล้างปากโอชา แล้วเว้นช่วงจิบต่อไป

จิบ สอง สาม สี่่ ห้า "อม" ซิว่าอร่อยไหม
รสดีนี่กระไร จิบแล้วหายมิคายคืน

ท่านสอนเป็นคำคม ต้อง "ดู ดม อม และ กลืน"
คือศาสตร์ศิลป์ยั่งยืน จงประจักษ์นักดื่่มไวน์

ดาวอาชาไนย