รอจันทร์กระจ่างใจ
ให้หวั่นไหวใจเฝ้ารอ
อยู่อย่างคนใจท้อ
เพียงลำพังอ้างว้างเกิน
ส่งใจไปฟ้ากว้าง
ถึงนางน้องอย่าขวยเขิน
ใจพี่สุดประเมิน
คะเนหาจักคาดเดา

| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
02 กุมภาพันธ์ 2026, 04:08:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: อยู่เพียงลำพัง อ้างว้างเหลือเกิน (อ่าน 10887 ครั้ง) |
| ||||||||||