กว่าจะรู้ว่ารัก...ก็สูญเสีย
ความสัมพันธ์ถูกเคลียร์จนจบสิ้น
เสียงถ้อยคำบอกเลิกที่ได้ยิน
ดั่งแผ่นหินพลิกถล่มถมร่างกาย
ไม่อาจกลับถ้อยคำที่เคยบอก
ดังตัวเราเป็นผู้ตอกตะปูหมาย
ดังว่าเราได้กำหนด...บทวอดวาย
เป็นตัวร้ายให้เธอรักและภักดี
แต่เมื่อยามรักหมดไยบทเศร้า
มาทาบเงาเหงารุกบุกถึงที่
โดนเธอรักและดูแลมาหลายปี
ไม่ชินเลย...ยามวันนี้เธอจากไป
ลดทิฐิเพื่อประคองลองง้อกลับ
แต่ไร้การตอบรับกลับมาให้
เพิ่งมารู้วันนี้....ว่าหัวใจ
มันสั่นเทิ้มจนไม่ไหวยามถูกเมิน
ทำได้เพียง"ขอบคุณ"ที่เคยอยู่
ที่ผ่านมาฉันรับรู้เพียงผิวเผิน
ขอบคุณที่เคยอดทนเสียเหลือเกิน
พยายามร่วมเดินเคียงข้างกัน
และก็ทำได้เพียง กล่าว"ขอโทษ"
และเข้าใจหากเธอโกรธและโทษฉัน
กว่าจะรู้ว่ารักมาก...ก็ไม่ทัน
จะดึงดันท่าไหน.....ก็ไร้เธอ.
