ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

...ออนนาน... ที่ออนนานเพราะฉันดันเผลอหลับ ลุกขยับอีกที ที่นี่ที่ไหน แล้วอยู่ข้างกายฉันนั้นคือใคร พลิกหันไปสวมกอดหอมฟอดพลัน เอ๊ะทำไมกายนั้นมันยวบหยุ่น มันไม่อุ่นมิเคลื่อนไหวพาใจสั่น สะดุ้งตื่น ฟัดหมอนข้างพัลวัน ฝันซ้อนฝัน ทำเอาซะเรางง   โซ...เซอะเซอ 19 กันยายน 2569

[กัลมลี*]

ที่มามาหายหายไปหลังบ้าน
มิออนนานทำไมยังสัยสง(สงสัยนั่นแหละ)
คนออนนานแบบเราเฝ้าดำรง
ยังงวยงงทำไมต้องส่องย่องเบา

ชอบทำตัวลับ-ล่อหล่อใช่ไหม
ชะแว๊บมาชะแว๊บไปทำไมเขา
คนเปิดเผยออนแช่มีแค่เรา
กับผู้เฒ่าอัลไซเมอร์ละเมอออน

[โซ...เซอะเซอ]

มิได้อยากทำตัวให้ลึกลับ แต่เพราะดันเผลอหลับพับไปก่อน ตื่นมาพร้อมเสียงในหัวระรัววอน จึงลุกขึ้นมาแต่งกลอน ตอนเที่ยงคืน คนบ้ากลอนมักเห็นเป็นจังซี่ คนดีดีใครเขาเฝ้าออนตื่น เสียงในหัวมันดังกว่าเสียงปืน มิอาจฝืน หลุดลั่น พรรณนา โซ...เซอะเซอ 19 กันยายน 2569

[กัลมลี*]

แล้วหยูกยากินครบจบไหมนั่น
กระดูกลั่นอ่อนแรงทั้งแข้งขา
ประมาณตนหน่อยนะชายชรา
เอ้า...สก๊อตเทปแปะหนังตาถ้าจะออน

ไม่นอนต่อรึ
กระทู้ใหม่ที่ถูกดันตกไปเดี๋ยวงัดกลับมาให้ค่ะ 
ไปรีดผ้าก่อนนะลุง พน. ทำงานแต่เช้า

[โซ...เซอะเซอ]

มุกสก็อตเทปแปะหนังตามายังไง? คงเคยใช้ตั้งแต่ครั้งยังละอ่อน ไม้จิ้มฟันถ่างตาไหม ใช้บางตอน ยาหม่องป้ายขอบตาร้อน...สอนกันมา ...สมัยอ่านหนังสือก่อนสอบ มุกอะไรที่เพื่อนๆเคยใช้แก้ง่วงกันบ้าง ลองมาเล่าสู่กันฟังดูครับ...   โซ...เซอะเซอ 19 กันยายน 2569

[PIKuL]

ทางนี้กินเท่านั้นยันสว่าง
อ่านไปพลาง..เคี้ยวพลาง..ได้หลายหน้า
แต่พอโตขึ้นหน่อยนอนหลับตา
สอดหนังสือใต้หมอนซ้าาา....ข้าจะนอน

 

[กัลมลี*]

ใช้คอคั่นหนังสือแทนแผ่นคั่นบท
น้ำลายหยดยืดใส่ตั้งหลายหน้า
ผงกหัวตั้งชันขยันขึ้นมา
ลุกเดินเฉียดกายาไปหาชาย

ไปแอบส่องทางด้านชั้นหนังสือ
มิรู้มือไม้ไขว้พันปานว่าหาย
เขาเงยหน้ามานิด...เราบิดอาย
อ่านสิบเล่มสบายหายง่วงนอน

 

โดนตัดพิกุลตัดหน้า555

ลุกเดินไปแอบมองชายที่ชอบค่ะ
ชอบตั้งแต่วันแรกจนเรียนจบ นึกว่าหายชอบ
ไปเจอกันที่อื่น ก็ยังชอบอยู่ ถ้าเจอตอนนี้ก็คงชอบเหมือนเดิม
คือ ชอบเฉยๆนะ ไม่ได้อยากคบหา

[กัลมลี*]

ทางนี้กินเท่านั้นยันสว่าง
อ่านไปพลาง..เคี้ยวพลาง..ได้หลายหน้า
แต่พอโตขึ้นหน่อยนอนหลับตา
สอดหนังสือใต้หมอนซ้าาา....ข้าจะนอน

 

มิน่าเล่าเรายืมหามาอ่านต่อ
กลิ่นขมคอบางหน้าหนามีหนอน
คราบไอติมน้ำ-นม...ขนมปังปอนด์
ราปลิวว่อนจนเราต้องเผาทิ้ง
 

[PIKuL]

มันคือซากความรู้รอเก็บเกี่ยว
อย่าดูถูกเสียเชียว...ต้องขึ้นหิ้ง
จุดธูปเทียน..กราบบูชาก่อนหนุนอิง
คิดถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไว้...กัลมลี.

อิอิ

[โซ...เซอะเซอ]

สรุปเพิ่มคือ...มุกกินกับถ้ำมอง ฟังแล้วต้องพลอยละเหี่ย เพลียสองหญิง ภาพสาวอ้วน สาวโรคจิต คิดพาดพิง คือความจริงใช่ไหม? ว่าไงเธอ เจอสาวพิกุล จอมปาด ปาดซะแล้ว...หึหึ โซ...เซอะเซอ 19 กันยายน 2569

[กัลมลี*]

โอ้...ข้าฯกราบไหว้บูชาแทนข้าอ่าน
โปรดประทานพรหนาให้ยาหยี
สรุปจบของข้าฯคือห้าปี
ทั้งโดนตัดปอดฟรีมีข้างเดียว

 

ข้าฯ มิน่าเชื่อท่านเลย

ไม่ทันลุง

[PIKuL]

ความสำเร็จต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน
เพื่อหมุนเวียนไม่ให้ขาดไว้กันเหนียว
เพียงแบ่งไปไว้แลกแค่ปอดเดียว
เหลือหัวใจสี่ห้องเชียวนะแม่คุณ


เหลือเยอะอยู่เด้ะ คิคิ

[กัลมลี*]

หัวใจไปหลังปอดถอดไปเก็บ
ยังไม่เย็บใจหายกลายเป็นฝุ่น
รอรับการบริจาคอยากเติมทุน
มีแต่นุ่นยัดไว้ข้างในกลวง

ออนนานออกทะเล555

[โซ...เซอะเซอ]

สองเจ้าแม่แช่ออนนาน กานท์ไถล แม้นั่งส้วมยังเยื่อใย ใจเหนี่ยวหน่วง ระวังเถิดจักเป็น ริดสีดวง ขอพุ่มพวงอย่านิ่งนอน...แช่ออนนาน ...ลุงมาช่วยตบพวกชอบออกนอกลู่ นอกทางให้กลับเข้ากระทู้ละ...555 ป.ล. แช่ออนนานนะ ไม่ใช่แช่ออนเซ็น จะได้ทำพิรี้พิไร...หึหึ โซ...เซอะเซอ 19 กันยายน 2569

[กัลมลี*]

ออนให้เห็นเผื่อว่าแวะหาบ้าง
หากวันว่างหัวใจไร้ความหวาน
ฉันรอขอช่อนี้ไมตรีกานท์
ขอเป็นทานได้ไหม....คนใจบุญ



ชอบออนแช่ เผื่อเพื่อนเก่าผ่านมาเห็น
บ้านไม่ได้ร้าง...แต่คนเคว้งคว้างมากเลย ฮิฮิ้ววว

[โซ...เซอะเซอ]

ถ้าเธอเบื่อจักแวะมาเป็นเพื่อนคุย หากเผลอพูดคำชุ่ยชุ่ยให้เคืองขุ่น- จงลงโทษอย่างบางเบา เอาละมุน อย่าทิ้งทุ่นระเบิดวาท ให้หวาดกลัว   โซ...เซอะเซอ 20 กันยายน 2569

[กัลมลี*]

ไม่ได้เบื่อแต่มาเพราะว่ารัก
แจ้งประจักษ์คำนี้ที่ในหัว
คราเห็นชื่อของเขาใจเรารัว
จึงหลวมตัวรอเผลอเก้อจนชิน



อุ๊บส์ เหมือนไม่ใช่ตัวเอง
ดูคลั่งรักแบบจิตๆ เนาะ

[โซ...เซอะเซอ]

ต้องไปทำธุระก่อนนะครับ
ไว้จะมาตอบครับ
ขอออนแช่ ไว้ละกัน หึหึ

[กัลมลี*]

รับทราบค่ะ ทางนี้ก็ออนแช่จนกว่าจะดับไปเองเหมือนกัน ดับจิต 

[โซ...เซอะเซอ]

ไปทำภาระกิจ คนชราพาคนชรากว่า
ไปทานข้าว บอกว่าอยากทานสุกี้เรือนเพชร
ได้ทานเสร็จ คงสบายใจ
อิ่มอกอิ่มใจไปอีกหนึ่งอาทิตย์...หึหึ

พออายุเยอะแล้วเวลาเหมือนผ่านไปเร็วมาก
แต่ฝั่งคนเฝ้ารอกลับบอก
เวลามันช่างเคลื่อนตัวช้าเสียเหลือเกิน

มาตรวัดความรู้สึกมนุษย์นี้มันคงอยู่ที่
ใจใครเป็นผู้กำหนด ท่าจะจริง...