ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน... ...เชิญชมจันทร์คืนวันเสาร์ เคล้าคำหวาน ปล่อยลึกห้วงดวงมาน สะท้านไหว ทิ้งข้องขัดอัดอั้นพรั่นพรึงใด หวานจนคนหมั่นไส้...ใคร่ขอเชิญ- ขอสองวรรค บวก สองวรรค พักดราม่า มิต้องกลัวถูกก่นด่า ประหม่าเขิน ร่วมสวมบท ร่วมอิน จินต์เพลิดเพลิน หากล่วงเกินเลยเถิดหนอ ขออภัย ...มาตามนัดครับผม มาร่วมชมจันทร์ ปันคำหวาน กติกาง่ายๆ 1). เริ่มต้นผมจะ เขียนกลอน 2 วรรค วรรคแรก(วรรคสดับ) และวรรคที่สอง (วรรรับ) 2). ผู้มาต่อจะต้องเขียนต่อให้จบ: 2.1) เขียนวรรคที่สาม (วรรครอง) และวรรคที่สี่ (วรรคส่ง) โดยเนื้อหาให้สอดคล้องกับสองวรรคแรก 2.2) เสร็จแล้วก็เริ่มต้นใหม่ 2 วรรค วรรคแรก(วรรคสดับ) และวรรคที่สอง (วรรรับ) 3). คนมาต่อใหม่ ก็ทำเหมือนข้อ 2). วนไปเรื่อยๆ โดย Theme คือ ปันคำหวาน นะครับ งดต่อตี สักวัน...หึหึ ขอเชิญชวนทุกท่านมาร่วมสนุกกันครับ งั้นผมขอเริ่ม... ...อยากบอกรักใครสักคนกังวลอยู่ เธอสิงสู่ที่แห่งไหนในโลกกว้าง   โซ...เซอะเซอ 22 สิงหาคม 2569

[โซ...เซอะเซอ]

...หว่างรอคนมาเล่นด้วย
เปิดเพลงฟังไปพลางๆก่อนนะครับ...

[กัลมลี*]

อยากบอกรักใครสักคนกังวลอยู่
เธอสิงสู่ที่แห่งไหนในโลกกว้าง (โซ...เซอะเซอ)
ความรักก็คงเหมือนคืนเดือนจาง
เฝ้าฝันอย่างคนผู้มิรู้พอ

ดึกมากแล้วรวยรินกลิ่นเกสร
กลิ่นจำปีหอมอ่อนแล้วจรหนอ (กัลมลี*)


มาแล้วค่า ต่อแบบนี้ถูกไหมคะ
อาจจะตอบช้าหน่อยนะคะ งานเพิ่งเสร็จ กำลังจะกินข้าวค่ะ

[โซ...เซอะเซอ]

อยากบอกรักใครสักคนกังวลอยู่ เธอสิงสู่ที่แห่งไหนในโลกกว้าง (โซ...เซอะเซอ) ความรักก็คงเหมือนคืนเดือนจาง เฝ้าฝันอย่างคนผู้มิรู้พอ ดึกมากแล้วรวยรินกลิ่นเกสร กลิ่นจำปีหอมอ่อนแล้วจรหนอ (กัลมลี*) เคล้ากลิ่นแก้มแซมลมประสมคลอ ลึกซึมแทรกทรวงละออนั่งรอเธอ หว่างทอดมองแสงจันทร์หวั่นวิตก- คำสัญญาเพียงโกหกพกลมเก้อ (โซ...เซอะเซอ) ...แอบไปลุ้นบอลไทยเตะเวียตนามมา โดนไป 2-0 เศร้าเลย...หึหึ (แถมเพลงไปให้หนึ่งเพลงครับ)

[กัลมลี*]

"รักที่หนึ่ง" เคยย้ำถ้อยคำเพ้อ
ยังหาเจอหรือไม่ในใจนั้น

ยามค่ำคืนเธอยังมองท้องฟ้าไหม?
ฉันร้องไห้อยู่คนเดียวอย่างเปลี่ยวขวัญ(กัลมลี*)

 
หวานจนต้องร้องขอชีวิตเลยค่ะลุงโซ
ขอต่อเลยนะคะ สะดวกค่อยรวม หิว

[โซ...เซอะเซอ]

 

อยากบอกรักใครสักคนกังวลอยู่ เธอสิงสู่ที่แห่งไหนในโลกกว้าง (โซ...เซอะเซอ) ความรักก็คงเหมือนคืนเดือนจาง เฝ้าฝันอย่างคนผู้มิรู้พอ ดึกมากแล้วรวยรินกลิ่นเกสร กลิ่นจำปีหอมอ่อนแล้วจรหนอ (กัลมลี*) เคล้ากลิ่นแก้มแซมลมประสมคลอ ลึกซึมแทรกทรวงละออนั่งรอเธอ หว่างทอดมองแสงจันทร์หวั่นวิตก- คำสัญญาเพียงโกหกพกลมเก้อ (โซ...เซอะเซอ) "รักที่หนึ่ง" เคยย้ำถ้อยคำเพ้อ ยังหาเจอหรือไม่ในใจนั้น ยามค่ำคืนเธอยังมองท้องฟ้าไหม? ฉันร้องไห้อยู่คนเดียวอย่างเปลี่ยวขวัญ (กัลมลี*) หากฟากฟ้าที่เธอมองส่องถึงกัน เธอคงเห็นว่าฉันกลั้นน้ำตา อยากจะเอื้ออกอุ่นให้หนุนแนบ ลบบาดแผลเจ็บแปลบเปลื้องขมปร่า (โซ...เซอะเซอ) ...กินเลย อย่าลืมเคี้ยวด้วยครับ...หึหึ

[กัลมลี*]

และอยากขอเอื้อตักให้สักครา
ด้วยห่วงหาทั้งยังคงหวังดี

ฉันเจ็บร้าวมามากขอรักบ้าง
แม้รุ่งรางรักจะร้างห่างวิถี (กัลมลี*)

หนังท้องตึงหนังตาหย่อย 

[โซ...เซอะเซอ]

อยากบอกรักใครสักคนกังวลอยู่ เธอสิงสู่ที่แห่งไหนในโลกกว้าง (โซ...เซอะเซอ) ความรักก็คงเหมือนคืนเดือนจาง เฝ้าฝันอย่างคนผู้มิรู้พอ ดึกมากแล้วรวยรินกลิ่นเกสร กลิ่นจำปีหอมอ่อนแล้วจรหนอ (กัลมลี*) เคล้ากลิ่นแก้มแซมลมประสมคลอ ลึกซึมแทรกทรวงละออนั่งรอเธอ หว่างทอดมองแสงจันทร์หวั่นวิตก- คำสัญญาเพียงโกหกพกลมเก้อ (โซ...เซอะเซอ) "รักที่หนึ่ง" เคยย้ำถ้อยคำเพ้อ ยังหาเจอหรือไม่ในใจนั้น ยามค่ำคืนเธอยังมองท้องฟ้าไหม? ฉันร้องไห้อยู่คนเดียวอย่างเปลี่ยวขวัญ (กัลมลี*) หากฟากฟ้าที่เธอมองส่องถึงกัน เธอคงเห็นว่าฉันกลั้นน้ำตา อยากจะเอื้ออกอุ่นให้หนุนแนบ ลบบาดแผลเจ็บแปลบเปลื้องขมปร่า (โซ...เซอะเซอ) และอยากขอเอื้อตักให้สักครา ด้วยห่วงหาทั้งยังคงหวังดี ฉันเจ็บร้าวมามากขอรักบ้าง แม้รุ่งรางรักจะร้างห่างวิถี (กัลมลี*) จักขอเป็นรักสุดท้ายที่เธอมี จวบชีวีด่าวดิ้นสิ้นสุดปราณ จักขอเป็นทุกอย่างท่ามกลางรัก เป็นเสาหลักปักลงมั่นคงฐาน  (โซ...เซอะเซอ) ...ของเธอแค่หย่อน แต่ลุงม่อยหลับไปก่อนแล้ว...555

[กัลมลี*]

หากเข็มทิศแห่งรักหักก่อนกาล
จักเผยด้านห่วงหาก่อนอาลัย

หัวใจนี้เกิดมาน่าสงสาร
เหมือนขอทานคนหัวเราะยิ้มเยาะให้ (กับมลี*)


 
เพิ่งพักเบรค เดี๋ยวกัล* ออนแช่ไว้
ทำงานไม่มีวันหยุดค่ะ ตอบช้าหน่อยนะคะ

[โซ...เซอะเซอ]

อยากบอกรักใครสักคนกังวลอยู่ เธอสิงสู่ที่แห่งไหนในโลกกว้าง (โซ...เซอะเซอ) ความรักก็คงเหมือนคืนเดือนจาง เฝ้าฝันอย่างคนผู้มิรู้พอ ดึกมากแล้วรวยรินกลิ่นเกสร กลิ่นจำปีหอมอ่อนแล้วจรหนอ (กัลมลี*) เคล้ากลิ่นแก้มแซมลมประสมคลอ ลึกซึมแทรกทรวงละออนั่งรอเธอ หว่างทอดมองแสงจันทร์หวั่นวิตก- คำสัญญาเพียงโกหกพกลมเก้อ (โซ...เซอะเซอ) "รักที่หนึ่ง" เคยย้ำถ้อยคำเพ้อ ยังหาเจอหรือไม่ในใจนั้น ยามค่ำคืนเธอยังมองท้องฟ้าไหม? ฉันร้องไห้อยู่คนเดียวอย่างเปลี่ยวขวัญ (กัลมลี*) หากฟากฟ้าที่เธอมองส่องถึงกัน เธอคงเห็นว่าฉันกลั้นน้ำตา อยากจะเอื้ออกอุ่นให้หนุนแนบ ลบบาดแผลเจ็บแปลบเปลื้องขมปร่า (โซ...เซอะเซอ) และอยากขอเอื้อตักให้สักครา ด้วยห่วงหาทั้งยังคงหวังดี ฉันเจ็บร้าวมามากขอรักบ้าง แม้รุ่งรางรักจะร้างห่างวิถี (กัลมลี*) จักขอเป็นรักสุดท้ายที่เธอมี จวบชีวีด่าวดิ้นสิ้นสุดปราณ จักขอเป็นทุกอย่างท่ามกลางรัก เป็นเสาหลักปักลงมั่นคงฐาน  (โซ...เซอะเซอ) หากเข็มทิศแห่งรักหักก่อนกาล จักเผยด้านห่วงหาก่อนอาลัย หัวใจนี้เกิดมาน่าสงสาร เหมือนขอทานคนหัวเราะยิ้มเยาะให้ (กัลมลี*) เมินปล่อยเขายิ้มเยาะหัวเราะไป ต่อแต่นี้ทุกสิ่งไซร้ไม่เหมือนเดิม เธอมีฉันเคียงกายคลายเหงาเปลี่ยว สองก้อยเรียวเกี่ยวไว้รักใหม่เริ่ม (โซ...เซอะเซอ)

[กัลมลี*]

หนาวน้ำค้างหยาดฟ้าหล่นมาเติม
นี่ฉันเคลิ้มฝันหรือคือความจริง

หวังใยป่านสัมพันธ์ฟั่นแน่นเหนียว
หากคลายเกลียวก็คงคล้ายตายทุกสิ่ง(กัลมลี*)

 
หลับยังคะ
ไม่เห็นผีป่ามาร่วมต่อกลอน สงสัยไม่ใช่สไตล์

[โซ...เซอะเซอ]

อยากบอกรักใครสักคนกังวลอยู่ เธอสิงสู่ที่แห่งไหนในโลกกว้าง (โซ...เซอะเซอ) ความรักก็คงเหมือนคืนเดือนจาง เฝ้าฝันอย่างคนผู้มิรู้พอ ดึกมากแล้วรวยรินกลิ่นเกสร กลิ่นจำปีหอมอ่อนแล้วจรหนอ (กัลมลี*) เคล้ากลิ่นแก้มแซมลมประสมคลอ ลึกซึมแทรกทรวงละออนั่งรอเธอ หว่างทอดมองแสงจันทร์หวั่นวิตก- คำสัญญาเพียงโกหกพกลมเก้อ (โซ...เซอะเซอ) "รักที่หนึ่ง" เคยย้ำถ้อยคำเพ้อ ยังหาเจอหรือไม่ในใจนั้น ยามค่ำคืนเธอยังมองท้องฟ้าไหม? ฉันร้องไห้อยู่คนเดียวอย่างเปลี่ยวขวัญ (กัลมลี*) หากฟากฟ้าที่เธอมองส่องถึงกัน เธอคงเห็นว่าฉันกลั้นน้ำตา อยากจะเอื้ออกอุ่นให้หนุนแนบ ลบบาดแผลเจ็บแปลบเปลื้องขมปร่า (โซ...เซอะเซอ) และอยากขอเอื้อตักให้สักครา ด้วยห่วงหาทั้งยังคงหวังดี ฉันเจ็บร้าวมามากขอรักบ้าง แม้รุ่งรางรักจะร้างห่างวิถี (กัลมลี*) จักขอเป็นรักสุดท้ายที่เธอมี จวบชีวีด่าวดิ้นสิ้นสุดปราณ จักขอเป็นทุกอย่างท่ามกลางรัก เป็นเสาหลักปักลงมั่นคงฐาน  (โซ...เซอะเซอ) หากเข็มทิศแห่งรักหักก่อนกาล จักเผยด้านห่วงหาก่อนอาลัย หัวใจนี้เกิดมาน่าสงสาร เหมือนขอทานคนหัวเราะยิ้มเยาะให้ (กัลมลี*) เมินปล่อยเขายิ้มเยาะหัวเราะไป ต่อแต่นี้ทุกสิ่งไซร้ไม่เหมือนเดิม เธอมีฉันเคียงกายคลายเหงาเปลี่ยว สองก้อยเรียวเกี่ยวไว้รักใหม่เริ่ม (โซ...เซอะเซอ) หนาวน้ำค้างหยาดฟ้าหล่นมาเติม นี่ฉันเคลิ้มฝันหรือคือความจริง หวังใยป่านสัมพันธ์ฟั่นแน่นเหนียว หากคลายเกลียวก็คงคล้ายตายทุกสิ่ง (กัลมลี*) เชือนแชถามคร้ามครั่นหวั่นประวิง เกรงรักวิ่งพลัดเพริดเตลิดไกล ขอเธอมองลึกล่วงผ่านดวงตา หากความหมายนั้นหนาสื่อว่าใช่ (โซ...เซอะเซอ) ...ตาชักเริ่มปรือเหมือนกัน...หึหึ ผีป่าคืออะไรครับ?...

[กัลมลี*]

มิรู้ภาพที่เห็นคิดเช่นใด
ให้เวลาตอบหัวใจยามใกล้กัน

เธอซมซานเพราะดวงจิตแพ้คิดถึง
คนที่ซึ้งคนที่ใช่แค่คล้ายฉัน(กัลมลี*)

ผีป่าก็คือ "ซุบซิบ....ซุบซิบ... "

[โซ...เซอะเซอ]

อยากบอกรักใครสักคนกังวลอยู่ เธอสิงสู่ที่แห่งไหนในโลกกว้าง (โซ...เซอะเซอ) ความรักก็คงเหมือนคืนเดือนจาง เฝ้าฝันอย่างคนผู้มิรู้พอ ดึกมากแล้วรวยรินกลิ่นเกสร กลิ่นจำปีหอมอ่อนแล้วจรหนอ (กัลมลี*) เคล้ากลิ่นแก้มแซมลมประสมคลอ ลึกซึมแทรกทรวงละออนั่งรอเธอ หว่างทอดมองแสงจันทร์หวั่นวิตก- คำสัญญาเพียงโกหกพกลมเก้อ (โซ...เซอะเซอ) "รักที่หนึ่ง" เคยย้ำถ้อยคำเพ้อ ยังหาเจอหรือไม่ในใจนั้น ยามค่ำคืนเธอยังมองท้องฟ้าไหม? ฉันร้องไห้อยู่คนเดียวอย่างเปลี่ยวขวัญ (กัลมลี*) หากฟากฟ้าที่เธอมองส่องถึงกัน เธอคงเห็นว่าฉันกลั้นน้ำตา อยากจะเอื้ออกอุ่นให้หนุนแนบ ลบบาดแผลเจ็บแปลบเปลื้องขมปร่า (โซ...เซอะเซอ) และอยากขอเอื้อตักให้สักครา ด้วยห่วงหาทั้งยังคงหวังดี ฉันเจ็บร้าวมามากขอรักบ้าง แม้รุ่งรางรักจะร้างห่างวิถี (กัลมลี*) จักขอเป็นรักสุดท้ายที่เธอมี จวบชีวีด่าวดิ้นสิ้นสุดปราณ จักขอเป็นทุกอย่างท่ามกลางรัก เป็นเสาหลักปักลงมั่นคงฐาน  (โซ...เซอะเซอ) หากเข็มทิศแห่งรักหักก่อนกาล จักเผยด้านห่วงหาก่อนอาลัย หัวใจนี้เกิดมาน่าสงสาร เหมือนขอทานคนหัวเราะยิ้มเยาะให้ (กัลมลี*) เมินปล่อยเขายิ้มเยาะหัวเราะไป ต่อแต่นี้ทุกสิ่งไซร้ไม่เหมือนเดิม เธอมีฉันเคียงกายคลายเหงาเปลี่ยว สองก้อยเรียวเกี่ยวไว้รักใหม่เริ่ม (โซ...เซอะเซอ) หนาวน้ำค้างหยาดฟ้าหล่นมาเติม นี่ฉันเคลิ้มฝันหรือคือความจริง หวังใยป่านสัมพันธ์ฟั่นแน่นเหนียว หากคลายเกลียวก็คงคล้ายตายทุกสิ่ง (กัลมลี*) เชือนแชถามคร้ามครั่นหวั่นประวิง เกรงรักวิ่งพลัดเพริดเตลิดไกล ขอเธอมองลึกล่วงผ่านดวงตา หากความหมายนั้นหนาสื่อว่าใช่ (โซ...เซอะเซอ) มิรู้ภาพที่เห็นคิดเช่นใด ให้เวลาตอบหัวใจยามใกล้กัน เธอซมซานเพราะดวงจิตแพ้คิดถึง คนที่ซึ้งคนที่ใช่แค่คล้ายฉัน (กัลมลี*) อดีตย่อมหล่อหลอมปัจจุบัน สอดผสานความผูกพันในวันนี้ มิคิดเปรียบเทียบเธอกับผู้ใด เพียงเพราะเธอทำหัวใจฉันเต้นถี่ (โซ...เซอะเซอ)

[โซ...เซอะเซอ]

...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน... อยากบอกรักใครสักคนกังวลอยู่ เธอสิงสู่ที่แห่งไหนในโลกกว้าง (โซ...เซอะเซอ) ความรักก็คงเหมือนคืนเดือนจาง เฝ้าฝันอย่างคนผู้มิรู้พอ ดึกมากแล้วรวยรินกลิ่นเกสร กลิ่นจำปีหอมอ่อนแล้วจรหนอ (กัลมลี*) เคล้ากลิ่นแก้มแซมลมประสมคลอ ลึกซึมแทรกทรวงละออนั่งรอเธอ หว่างทอดมองแสงจันทร์หวั่นวิตก- คำสัญญาเพียงโกหกพกลมเก้อ (โซ...เซอะเซอ) "รักที่หนึ่ง" เคยย้ำถ้อยคำเพ้อ ยังหาเจอหรือไม่ในใจนั้น ยามค่ำคืนเธอยังมองท้องฟ้าไหม? ฉันร้องไห้อยู่คนเดียวอย่างเปลี่ยวขวัญ (กัลมลี*) หากฟากฟ้าที่เธอมองส่องถึงกัน เธอคงเห็นว่าฉันกลั้นน้ำตา อยากจะเอื้ออกอุ่นให้หนุนแนบ ลบบาดแผลเจ็บแปลบเปลื้องขมปร่า (โซ...เซอะเซอ) และอยากขอเอื้อตักให้สักครา ด้วยห่วงหาทั้งยังคงหวังดี ฉันเจ็บร้าวมามากขอรักบ้าง แม้รุ่งรางรักจะร้างห่างวิถี (กัลมลี*) จักขอเป็นรักสุดท้ายที่เธอมี จวบชีวีด่าวดิ้นสิ้นสุดปราณ จักขอเป็นทุกอย่างท่ามกลางรัก เป็นเสาหลักปักลงมั่นคงฐาน  (โซ...เซอะเซอ) หากเข็มทิศแห่งรักหักก่อนกาล จักเผยด้านห่วงหาก่อนอาลัย หัวใจนี้เกิดมาน่าสงสาร เหมือนขอทานคนหัวเราะยิ้มเยาะให้ (กัลมลี*) เมินปล่อยเขายิ้มเยาะหัวเราะไป ต่อแต่นี้ทุกสิ่งไซร้ไม่เหมือนเดิม เธอมีฉันเคียงกายคลายเหงาเปลี่ยว สองก้อยเรียวเกี่ยวไว้รักใหม่เริ่ม (โซ...เซอะเซอ) หนาวน้ำค้างหยาดฟ้าหล่นมาเติม นี่ฉันเคลิ้มฝันหรือคือความจริง หวังใยป่านสัมพันธ์ฟั่นแน่นเหนียว หากคลายเกลียวก็คงคล้ายตายทุกสิ่ง (กัลมลี*) เชือนแชถามคร้ามครั่นหวั่นประวิง เกรงรักวิ่งพลัดเพริดเตลิดไกล ขอเธอมองลึกล่วงผ่านดวงตา หากความหมายนั้นหนาสื่อว่าใช่ (โซ...เซอะเซอ) มิรู้ภาพที่เห็นคิดเช่นใด ให้เวลาตอบหัวใจยามใกล้กัน เธอซมซานเพราะดวงจิตแพ้คิดถึง คนที่ซึ้งคนที่ใช่แค่คล้ายฉัน (กัลมลี*) อดีตย่อมหล่อหลอมปัจจุบัน สอดผสานความผูกพันในวันนี้ มิคิดเปรียบเทียบเธอกับผู้ใด เพียงเพราะเธอทำหัวใจฉันเต้นถี่ (โซ...เซอะเซอ) ขอส่งมอบความจริงใจทั้งหมดมี แล้วรอเธออยู่ที่...ประตูใจ (โซ...เซอะเซอ) ...จบบริบูรณ์... ...ขออนุญาต จบ นะครับ เพราะความยาวกลอนกำลังพอดี ไม่เยิ่นเย้อ จนเฝือเกินไป... (ที่จริงคือเริ่มหมดมุก...หึหึ) อีกทั้งจบเนื้อหาได้อย่างลงตัว (จบแบบมีเครื่องหมายคำถาม? ให้ผู้อ่านจินตนาการเอาเอง) ...ขอขอบคุณน้องกัลมลี* เป็นอย่างยิ่ง  ที่ให้เกียรติมาร่วมเล่นต่อกลอนด้วย ทำให้ได้กระทู้กลอนสละสลวยเก็บไว้ย้อนอ่าน นับเป็นหนึ่งกระทู้ในดวงใจเลยครับ ไว้หามุกใหม่ๆได้แล้วมาเล่นกันอีกนะครับ... ...ขอคารวะ... Soul Searcher Inspired to write 24/8/2026

[กัลมลี*]

หลับไปตอนสี่ทุ่มครึ่ง ตื่นมาจบซะแล้ว 
ช่วงนี้งานหนัก นอนดึกตื่นเช้าติดต่อกันหลายวัน วันนี้สลบเลย

ขอบพระคุณ.."ท่านโซ...เซอะเซอ"...เป็นอย่างสูงที่กรุณามาต่อกันด้วยกัน
โอกาสหน้าหวังใจเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้ร่วมแสดงไมตรีจิตตามประสามิตรกลอนกันอีก
หากผิดพลาดหรือล่วงเกินประการใด โปรดรับคำขออภัยไว้ด้วย ณ ที่นี้
 
กัลมลี*


ปล. ลุงจัดมาแต่ละวรรค กัล* อึ้งและทึ่งมาก แต่งต่อเกร็งเลยค่ะ 
แบบว่า ต้องคงความต่อเนื่อง
และพยายามสื่อความหมายให้สมบูรณ์ด้วยจำนวนวรรคที่จำกัด
เป็นเรื่องที่ท้าทายตัวเองมากค่ะ

ชอบทุกบท โดยเฉพาะบทที่4

[ขอบฟ้าเหตุการณ์]

ขออนุญาตเชิญเจ้าของกระทู้และสมาชิกต่อกลอนค่ะ

Theme : ถ่ายทอดอารมณ์เหงา, คิดถึง สนทนากับตนเอง (ไม่จีบกัน)
กติกา : ต่อครั้งละ ๓-๗ วรรค โดยห้ามจบด้วยวรรค ๔
สรรพนามที่ใช้ : ฉัน-คุณ



เช้า, ลมเช้าแผ่วเบาเช้าช้าช้า
สนสีฟ้าซ่อนเงาแสงเศร้าหม่น
เป็นเช้าที่ฉันเหงาเฝ้าถามตน
ละอองฝนหล่นใส่ ต้นไม้ในตา
.
เสียงฝนยังหล่นดัง - ฟังเสียงใจ
ลึกลงไป ลึกลงไป.. ได้ยินว่า
พบคุณเพื่อร่วมทางบางเวลา

[โซ...เซอะเซอ]

เช้า, ลมเช้าแผ่วเบาเช้าช้าช้า สนสีฟ้าซ่อนเงาแสงเศร้าหม่น เป็นเช้าที่ฉันเหงาเฝ้าถามตน ละอองฝนหล่นใส่ ต้นไม้ในตา เสียงฝนยังหล่นดัง - ฟังเสียงใจ ลึกลงไป ลึกลงไป.. ได้ยินว่า พบคุณเพื่อร่วมทางบางเวลา [ขอบฟ้าเหตุการณ์] ร่วมชะตา...ร่วมทุกข์...ร่วมสุขปัน อาจเส้นทางยาวไกลไร้สิ้นสุด หรือสะดุดลงกึ่งกลางอย่างแสนสั้น เพียงหนึ่งปี...หนึ่งเดือน...หรือหนึ่งวัน ความทรงจำหนึ่งนั้นนิรันดร์เนา บนเส้นทางชีวิตอันโดดเดี่ยว ท่ามกลางย่างก้าวคดเคี้ยวคือเปลี่ยวเหงา เหม่อมองฟ้ามืดครึ้มอึมครึมเทา [โซ...เซอะเซอ] ...ด้วยความยินดีครับ และขอร่วมสนุกด้วยคนนะครับ... (ขออนุญาต ใส่เพลงประกอบนะครับ สำหรับผมมันช่วยสร้างบรรยากาศ สร้างอารมณ์เวลาแต่งกลอนน่ะครับ)

[ขอบฟ้าเหตุการณ์]

ถามหาความเป็นเรา เท่าที่มี

นกกระดาษเปียกฝนหล่นตรงหน้า
คุณยังไม่กลับมาหาที่นี่
สนามหญ้าฟื้นฟู ดูเขียวขจี
พรุ่งนี้อาจข่าวดี.. มีให้ฟัง

ฝนระบายลงทางลาดบาทวิถี (ขอบฟ้าเหตุการณ์)

...ด้วยความยินดีครับ
และขอร่วมสนุกด้วยคนนะครับ...

(ขออนุญาต ใส่เพลงประกอบนะครับ
สำหรับผมมันช่วยสร้างบรรยากาศ
สร้างอารมณ์เวลาแต่งกลอนน่ะครับ)

เชิญตามสบายค่ะ
ส่วนทางนี้ถ้าแต่งกลอนตอนฟังเพลง
ทั้งอารมณ์และถ้อยคำจะถูกบทเพลงชี้นำ
สำนวนออกมาเหมือนแปลงเพลงเป็นกลอน เรียกว่าสูญเสียความเป็นตัวเองไปก็ไม่ผิด

รบกวนเปลี่ยนสีอักษรเป็น Seagreen ให้ด้วยจะขอบคุณมากค่ะ