ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[กัลมลี*]

ฟางเส้นสุดท้าย



สายสัมพันธ์เหมือนฟางวางใกล้เท้า
บางและเบาเดินพลาดเหยียบขาดง่าย
พึงถนอมน้ำจิตคิดแยบคาย
ใช่เพียงฝ่ายประคองต้องสองใจ

ปัญหารอบด้านที่เธอมีนั้น
เธอผูกมันจนแสนแน่นใช่ไหม
ต่อให้ฉันชี้ทางวางกรรไกร
หากเธอไม่หยิบตัดย่อมรัดตัว

เมื่อเธอใช้วาจาแรงทิ่มแทงฉัน
มองสัมพันธ์เห็นแต่แง่ความชั่ว
ซึ้งแล้วน้ำใจจิตคิดขุ่นมัว
ช่างน่ากลัวกว่าพ่ายให้คนไกล

สองตาจะไม่แลต่อแต่นี้
ฟางเส้นเดียวที่มีนี้มอดไหม้
กรรไกรที่ฉันลอบมอบเธอไป
ฉันขอใช้ตัดกัน....จนวันตาย



ลาก่อน อดีตเพื่อนรัก
ยี่สิบกว่าปีที่ฉันเป็นเพื่อนเธอมา ฉันเหนื่อยกับเธอมากแล้ว
ความรู้สึกที่เหมือนกับว่าฉันเป็นเพื่อนเธออยู่ฝ่ายเดียว
มันเหมือนน้ำเซาะทราย สุดท้ายทรายก็แหลกสลายอยู่ดี
ตั้งแต่วันที่พ่อฉันตาย แล้วเธอโทรคุยแต่เรื่องของเธอโดยที่ไม่รู้ว่าฉันกำลังสูญเสีย
ฟางเส้นสุดท้ายก็ก่อตัวในใจฉัน และวันนี้มันได้ขาดลงแล้ว

[PIKuL]

ความสัมพันธ์สั่นคลอนสอนเราว่า
อนิจจา...มนุษย์นั้นหลากหลาย
ทั้งพ่อ แม่ ผองเพื่อน เหล่า หญิง ชาย
อาจกลับกลายเป็นอื่น...ในสักวัน

ถือว่าเป็น "วาสนา" พามาพบ
แลจุดจบคือ..หมดกรรม..นำเสกสรรค์
เมื่อไม่เหมาะร่วมทางเป็นเพื่อนกัน
ตัดสัมพันธ์บั่นขาดแม้นบาดใจ

ดั่งกับว่าตัดชิ้นมะเร็งเนื้อ
ที่มิเอื้อประโยชน์ยังโทษให้
เป็นอดีตขีดเส้นคั่น...วันต่อไป
ต่างมิใช่..."เพื่อนรัก"...ยามพบเจอ.

เป็นกำลังใจให้จ้ะ ^_^

[กัลมลี*]

เมื่อสัมพันธ์ขาดผึงจึงคิดว่า
มันไร้ค่าไร้คำนำเสนอ
เลิกตักน้ำรดตอพ้อละเมอ
ที่ได้เจอคบนั้นราวฝันไป

กับความจริงสอนเราจากเขาว่า
แม้รู้หน้ามิรู้ใจอยู่ไหน
ระยะทางก็มิพิสูจน์ใด
เวลาไซร้เปลี่ยนคนจนใจดำ

ความช่วยเหลือจากเรา....เขาหมิ่นง่าย
มองเราร้าย เราแย่ ได้แค่ขำ
คดในข้องอใน ~ หัวใจจำ
อย่ามาพร่ำขอเคลียร์เสียเวลา

อันที่จริงเราหนอก็ตัดง่าย
มิเสียดายสัมพันธ์ขั้นเสาะหา
เราอยู่โดยไร้ใครให้พึ่งพา
ที่ผ่านมา มีหรือไม่ ไม่ต่างกัน



ขอบคุณค่ะ PIKuL   

[PIKuL]

สัมพันธ์ใดใยบางครั้งตัดขาด
ดั่งแคล้วคลาดเภทภัยในอาถรรพ์
เหมือนได้คืนชีวิตจิตผูกพัน
เป็นรางวัลมอบไว้ไม่เปล่าดาย

หนึ่งชีวิต ชีวิตหนึ่ง จึงไม่เปลี่ยน
ที่หมุนเวียนคือผู้คนอันหลากหลาย
เราเป็นผู้ถือเชือกฟางอยู่ข้างกาย
จะตัดต่อ...ถึงปลาย...เพียงใจเรา

หากมั่นคงตรงจุดยืนยิ่งแน่วแน่
ทุกอย่างแค่ผ่านมาพาคลายเหงา
เมื่อผ่านไป..ก็เท่านั้นวันบางเบา
เพียงปัดเป่าเศษผงลงผืนดิน.

[กัลมลี*]

ซึ่งตัวเราน้อมรับพร้อมปรับเปลี่ยน
ราวกับเรียนรู้ครบตอนจบสิ้น
ตัดตอนนี้ดีกว่าน้ำตาริน
กับอาจิณณกรรมทำเคยตัว

เขาว่าเรา เราไม่รับ ส่งกลับเขา
ด้วยว่าเรารู้ดีเรามิชั่ว
ถึงคราตัดนั้นไซร้ไร้ใยบัว
ถอนรากขั้วหมดเช่นสิ้นเวรกรรม

แต่ของยืมคือยืมมิลืมหรอก
ทั้งต้นดอกอย่าตายใจถลำ
บัลลังก์ไหนพร้อมคอยให้ถ้อยคำ
ถ้าเหยียบย่ำเกินไปไม่ขอทน

[Msp.]

เป็นฟางเส้นสุดทนเกินขนแบก
เป็นฟางแตกแยกเส้นไม่เป็นผล
ฟางเบาอ่อนย้อนจ้วงดวงกมล
อ่อนบางจนลืมไปเป็นไยฟาง

ลมพัดฟางเข้าตามาก็เจ็บ
ปลายแข็งเหน็บเนื้อนวลป่วนใจบ้าง
เกิดรอยแผลเพียงผิวริ้วรอยบาง
กลายหนองค้างอักเสบเจ็บเนื้อนวล

กว่าจะรู้มีแผลแช่จนแสบ
จนเสียวแปลบพิษแผลแม้เพียงข่วน
ชั่วครู่ใจก็ตรึกนึกทบทวน
เริ่มประมวลอาเพศด้วยเหตุฟาง

ทิ่มที่เนื้อเถือถึงใจเป็นไข้พิษ
เริ่มมองผิดมองถูกปลูกความต่าง
หนองกลัดลึกศึกใหญ่เกินใจวาง
จึงเผาฟางทั้งถือ..มือจึงพอง


Msp.

[PIKuL]

กระทำไปตามขั้นอันเหมาะสม
เหตุต้นทิศทางลมอันมัวหมอง
แม้นเคยเป็นผู้ให้ใจช่ำชอง
ตอบสนอง"บทเรียน"กลับยามจำเป็น

เมื่อไม่เหลือเยื่อใยให้สานต่อ
ขีดเส้นใต้คำว่า "พอ" ให้เขาเห็น
หากล้ำมาเหยียบย่ำอย่างเลือดเย็น
จึ่งต้อง"เน้น" บทเรียนเวียนกลับไป

เพียงแต่เราอย่าลืมเผลอติดกับ
อารมณ์มืดมัวดับมิสดใส
จงยืดอกแล้วมองลง...อย่างจงใจ
ยืนอยู่เหนือปัญหาไซร้...ได้มั่นคง.

[กัลมลี*]

ปล่อยเขาไปตามเรื่องเลิกเคืองขุ่น
เห็นไก่หมุนบ้านข้างสั่งมาส่ง
หยิบเศษฟางขยุ้มสุมไฟลง
วางไก่ลงบนฟางคิดย่างกิน

หรือทำไก่อบฟางบ้างดีกว่า
เมื่อชิวหาพร้อมรับรสทั้งหมดสิ้น
ชวนพิกุลและแปร์แช่เบียร์ริน
น่องอกชิ้นใหญ่-ใหญ่ยกให้เลย

 

กองทัพเดินด้วยท้องค่ะ