ถ้อยคำที่ฝากไว้

ต้องใช้เวลา...ไปกับการยอมรับความจริง

....อีกนานเท่าไหร่....

หรือจนกว่า...หัวใจดวงนี้จะแตกสลาย

ยังมีคำถามที่ตกค้างอีกมากมาย

ที่หล่นมาเป็นเศษเม็ดทรายเข้าดวงตา

รู้สึกตัวเอง....ตัวเล็กลง

แต่หัวใจมันหนักมาก...จนแทบบ้า

ที่บอกว่า .....มันต้องใช้ "เวลา"

แล้วที่ผ่านมา.....มันเนิ่นนานเพียงไร

หรือเพียงแค่ "ยืดจังหวะ"

ให้เรารู้สึกเองว่า...มันผ่านไปได้

ความทุกข์ถูกวาง...เรียงราย

คล้ายว่าต่อแถว...รอคอยพิพากษากัน

สุดท้าย...ก็ไม่เหลือใคร

ที่จะยืนเคียงข้างใจ...ในวันที่รู้สึกหวาดหวั่น

เหลือเพียง...ตัวเอง...ที่ยังพอยืนยัน

ว่ากว่าจะผ่านไปนั้น...เธอต้องก้าวเพียงผู้เดียว.

	ผู้เขียน	หัวข้อ: ถ้อยคำที่ฝากไว้ (อ่าน 3056 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้