ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[กวินพัฒน์]

เมื่อตัดสินใจ
จะมีใครไว้ในอ้อมกอดรัก
ก็คือที่สุดหยุดใจไว้พำนัก
ด้วยแน่นหนักมั่นใจไว้เพียงเรา

เมื่อมีกันและกัน
ในอ้อมกอดรักแห่งนี้ที่คอยเฝ้า
มีความเรียบง่ายแต่มั่นคงนะนงเยาว์
ขอเพียงเจ้ามั่นใจในกอดนี้
 

ไม่ต้องกดหรอกครับจับเบาหน่อย
เอ็มจะปล่อยตัวใจไม่เขยื้อน
ให้สองสาวจับถ่างร่างไส้เดือน
สักให้เหมือนนะครับอย่าจับแรง

ยอมทั้งตัวแล้วแล้วครับ เบามือหน่อยนะครับกระผมบ้าจี้
ที่โพสนั่นก็รูปกัลเหรอครับ สวยเก่งทั้งคู่เลยครับ 

[Msp.]

“รอยอดีต” ผ่านมาแล้วที่รัก..ถึงวันนี้ หันกลับไปดูซี..มีเรื่องเล่า ตำนานการเดินทางระหว่างเรา และเธอเขา..ยากเพียงใด..ในลำพัง หลากเรื่องราววิ่งพล่านผ่านความคิด มีบาดแผลสะกิดคิดถึงความหลัง มีเรื่องเจ็บเหน็บช้ำความชิงชัง มีพลังบางอย่าง..ร่วมทางใจ ทุกหยาดเหงื่อรอยร้าวที่ก้าวผ่าน เป็นตำนานนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ รอยอดีตขีดเส้น..จากต้นจนหลักชัย เธอผ่านมาแบบไม่มีใคร..เธอทำได้..เธอแน่จริง Masapaer

จะตั้งใจร่างลายรักสักเน้นเน้น
วาดลายเส้นสดใสไม่แสลง
ใช้ปฎักสักหนุ่มมิรุมแกง
นอนตะแคงลงไป! อย่าให้โยน! 

รูปในโพสต์คือแปร์เหรอคะ สวยจัง  (กัลมลี*)
ขอบคุณค่ะ..เอไอน่ะ  ถ้าสวยจริงคงเปลี่ยนยายนักรบหัวเหล็กไปนานแล้วล่ะค่า

[กัลมลี*]

มาตามหาหัวใจที่ทำหล่นหาย มาตามหาหัวใจที่ทำหล่นหาย เห็นมันบ้างไหม...ฝากความเดียวดายไว้แถว--แถวนี้ บางวัน...หัวใจมันกลั่นตัวเป็นบทกวี ท่องเที่ยวไปในราตรีสีดำ มาตามหัวใจที่ทำหล่นหาย เห็นมันบ้างไหม...รูปร่างหน้าตาบอบช้ำ ไม่ค่อยแข็งแรง ~ แต่เจ็บไม่จำ ปล่อยให้ความรักกระทำจนกระอักน้ำตา มาตามหัวใจกลับเรือนร่าง เก็บไว้ให้ตัวเองบ้างเถิดความห่วงหา มิต้องชนะใจใครทุกครา แค่รักษาความเป็นตัวเองไว้ได้บ้างก็ยังดี

เอ็มคนดีไม่มีดไม่ขัดขืน
กัล* นั้นยืนเชียร์ดังข้างกระโถน
พริกกับเกลือจับกรอกพอกขาวโพลน
อย่าตะโกนเดี๋ยวเข็มแทงแยงลูกตา

 
รูปตกแต่งของเว็บค่ะเอ็ม
ถ้าอยากเห็นกัลนัดเจออย่างเดียวจ่ะ มาสิคะ เจ้รอเอ็มพร้อมน้าา 555
ถ้ามีโอกาสเหมาะๆ จะไปหามะแปร์นะคะ  ตอนนี้ขอฝันถึงไปก่อน 
** อ่อ นักรบหัวเหล็ก นึกว่าแปร์ใส่หมวกกันน็อค  ของกัลเด็กเลี้ยงแกละ 

[Msp.]

เพียงวันนี้ วันนี้คือวันนี้ที่ต้องอยู่ วันหน้ารู้อะไรได้บ้างเล่า เมื่อวานคือเมื่อวานผ่านเช่นเงา สิ่งที่เรารู้แน่..ได้แก่อะไร รู้ที่รู้วันเกิดกำเนิดรู้ และความอยู่ปัจจุบันนั้นใช่ไหม แล้วอนาคตวันพรุ่ง..จะมุ่งไป อยู่แห่งไหน..ความตายใครรู้ฤา จงพินิจใจเถิดเกิดหยั่งรู้ ว่าควรอยู่จุดใดให้ยึดถือ เมื่อวาน,วันนี้,มีพรุ่ง,เพียงอุ้งมือ เราจะยื้อทำไมในอนัตตา Msp.

ไม่ปราณีดอกเอ็มเข็มแปร์ดิ้น
เดี๋ยวเย็บลิ้นแถมจริงนอนนิ่งหนา
ชอบลายไหนอยากสักก็ทักมา
กัลมลีจับขามะลงมือ


ไม่อยากเปิดเผยความลับหรอกนะ เอ็มน่ะหาใช่คนใจบางอย่างใครเห็นไม่
การละครอ้อนสาวไปงั้น 55 โทษทีนะเอ็มแอบหมั่นไส้ไม่ไหว


จะรอนะค้า    เจอตัวจริงอย่าทิ้งเค้าไว้ที่วัดเหมือนที่เป็นข่าวน้าาา

[กวินพัฒน์]

ฝากไว้ก่อนนะครับ 555
ยังไงกันถึงว่า นายกวินท์ ทำไมโดนทุกที่เลย555

[โซ...เซอะเซอ]

สองเสือสาวอยู่ถ้ำ………เดียวกัน ต่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน…..ดักเฝ้า สมันหนุ่มเซื่องมิทัน-……ถอยฉาก เจอตะปบกลางเป้า………ดับเดี้ยงอุทาหรณ์ เขียนกลอนแซวพี่น้องร้องทายทัก ด้วยความรักความหวังดีเป็นที่ตั้ง เรื่องสองหญิงหนึ่งชาย โถ…โบราณจัง มีแต่ครั้ง นุ่งโสร่ง โจงกระเบน อันความเฟี้ยส (Fierce) ของสตรี นี้ขอบอก เฉือนไส้กรอก เซ่นโทโส โอ้…ตาเถร หากฟุตเวิร์คยังข้องขัด ด้อยจัดเจน เกมส์นี้เล่นมิง่าย…ตายสถานเดียว…หึหึ   โซ…เซอะเซอ 26 เมษายน 2569

[Msp.]

ถ้ารักกันไม่ได้ ถ้ารักกันไม่ได้ ก็อย่าทำร้ายกันเลยนะมนุษย์ ปล่อยให้กรรมเวรมันสิ้นสุด และจงหยุด..คิดร้ายก่อนสายไป จะปล่อยให้ไฟนรกเผา เป็นตะกอนก้อนขี้เถ้า..เผามอดไหม้ เพลิงนรก..ตกกลางอกผู้ใด ความบรรลัยไหม้ลามแม้ยามเป็น! masapaer

#ปรัชญา    อยากรู้มันติดแฮชแท็กได้เหมือน facebook ป่ะ

สมันหนุ่มหายลับไปกับเมฆ
มีเสือเก๊กหลงป่าท่าหนังเหนียว
เข็มในมือระริกยุกยิกเชียว
ลายปราดเปรียวเสือเผ่นเป็นยังไง

ห่วงหนุ่มน้อยหรือคะคุณป๋าห้าว
หรือห่วงสาวกัลมลีนี้หรือไม่
อยู่กับแปร์เชื่อน่าสบายใจ
ถอยออกไปเถอะป๋าห้าวเข็มเขาคม 

555  หยอก ๆค่า  

[Msp.]

พรุ่งนี้..ที่หวาดหวั่น พรุ่งนี้สำหรับบางคน เป็นสิ่งที่น่ากังวลเมื่อถึงวันใหม่ วันที่..สำหรับบางคนที่มีแต่คำถามว่า..จะเกิดอะไร จะผ่านไปไหม..เช่นใดกัน   พรุ่งนี้ช่างเหมือนยาวไกล แต่ก็คล้ายใกล้จนน่ากลัวและหวาดหวั่น ไม่อาจจะหนีพ้นมัน ต้องมีพรุ่งนี้..ทุกวันมันจะยังมี   พรุ่งนี้ของบางคนคือการได้เริ่มใหม่ พรุ่งนี้ของฉันมันมีแต่ความยุ่งยากใจ..ไร้ทางหนี กลัวจะต้องพบอะไรไม่ต่างจากวันนี้ วันที่ต้องต่อสู้อยู่เพียงลำพัง   Masapaer

[โซ...เซอะเซอ]

…คนเรากลัวอะไร… คนเรากลัวอะไรกันล่ะหรือ กลัวเสียชื่อ กลัวเสียหน้า กลัวผิดหวัง กลัวอกหัก รักคุด กุดเซซัง กลัวเกลียดชัง กลัวติฉิน คนนินทา กลัวความจน กลัวตาย กลัวโดดเดี่ยว กลัวไร้คนแลเหลียว กลัวถูกด่า กลัวตกงาน คิดฟุ้งซ่าน ไปนานา กลัวไปก่อนที่จะเผชิญหน้า ปัญหานั้น ทุกปัญหามีทางออก ใช่หลอกเล่น อย่าปล่อยความคิดกระซ่านกระเซ็น ในหวาดหวั่น สู้เว้ยเฮ้ย…Weigh Potato “ชั่ง(ช่าง)หัวมัน” สติมั่นคงไว้…แล้วค่อยคิดอ่าน แก้ไขไปตามสถานการณ์ …คนเราทุกข์เพราะความคิด ยิ่งฉลาด ยิ่งคิดเก่ง จินตนาการเก่ง (เช่นพวกนักกลอน 555) ก็จะฟุ้งซ่านไปล่วงหน้า เดี๋ยวมันเกิดนี่ มันต้องเกิดโน่น กระทบนั่น เลยต้องไปถึงโน้น เครียดกังวล กลัว ทุกข์ใจไปล่วงหน้าตั้งแต่วันนี้ ที่จริงธรรมชาติมนุษย์ ที่รู้จักคิด วิเคราะห์ วางแผน หาทางออกล่วงหน้า นี้เป็น Survival instinct แต่ขณะเดียวกันมันกลับสร้างความวิตกกังวล ล่วงหน้า เครียด panic ทำให้เวลาเจอสถานการณ์ จริง ยิ่งทำอะไรไม่ถูก เพราะไม่รู้จักปล่อยวาง แยกแยะว่า ทุกสิ่งล้วนเกิดจากเหตุ ถ้าผลนี้จะตก แก่เราก็เพราะเราเคยไปสร้างเหตุเอาไว้ ถ้าชั่ง(ช่าง)หัวมันได้ ใจเราก็จะนิ่งไม่แกว่ง หวั่นไหวก็จะมีสติ พอสติมา…ปัญญาเกิด พอเผชิญหน้ากับปัญหา ก็อาจจะคิดหาทางออกได้ หรือหนักก็จะเป็นเบา ไม่เลวร้ายอย่างที่เราคิด ยิ่งพวกนักกลอน มีปากเป็นเอก คงจะมีวิธี พูดให้ ตัวเองออกจากสถานการณ์คับขันได้เองแหละ [Everybody Wants To Rule The World (1985): Tears For Fears] …สู้เว้ยเฮ้ย… (เพลงนี้เกี่ยวอะไร…ก็ไม่รู้เหมือนกัน เปิดฟังแล้วมันติดอยู่ในหัว เลยเอามาลง…555)   โซ…เซอะเซอ 2 กรกฎาคม 2569