ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[Msp.]

กลอนกรวด กลอนทราย กลอนกรวดกลอนทราย เขียนระบายคลายอารมณ์อันขมหวาน ปกิณกะสาแหรกแบกมาเนิ่นจนเกินกาล ปล่อยเป็นกระแสธารไหลบ่า..สู่ป่าอารมณ์ กลอนกรวดกลอนทราย เขียนระบายความรู้สึกความอ่อนล้าและพร่าขม แล้วแต่กระแสหัวใจอิงอารมณ์ เพื่อคลายปมระหว่างเหงาเท่านั้นเอง กลอนเล็กกลอนน้อย กลอนเปล่ากลอนปล่อย..ปล่อยอิสระความคิดมิข่มเหง เขียนเรื่อยเปื่อยตาประสาวันเบาๆ เอาบรรเลง เขียนเป็นเพลงของใจไว้ผ่อนคลาย เขียนดินเขียนฟ้า ตามแต่หัวใจนำพาไปที่หนไหน เขียนพรรณานา..จากความรู้สึกข้างใน หว่านลงไป..คือร่องรอยหัวใจเราเอง

[Msp.]

กอดแห่งรัก กอดแห่งความรัก คือกอดตัวเองให้แน่นหนักเถิดนะเจ้า เอากำลังใจของเรากอดตัวเรา นะ..อย่าเศร้าจงเรียนรู้ที่จะสู้..อยู่ให้เป็น กอดรักอันใดฤา จะเท่ารักจากกอดด้วยสองมือสื่อให้เห็น ชัยชนะอันแน่แท้จริง..จงมองไปในประเด็น คือชนะความยากเข็ญการเดินทางระหว่างชีวิต เราอาจจะเดินกลางสายธารม่านน้ำตา ที่ไหลบ่าท่วมทางเดินเกินลิขิต เถิดนะ..จงผายมือรับพลังจากทั่วสารทิศ แล้วตั้งมั่นเนรมิตลิขิตชะตา Msp.

พันช์คุงน้อย

[Msp.]

ช่วงว่างระหว่างใจ   ช่วงว่างระหว่างนี้ ไม่เคยมีว่าว่างกลางดวงหัวใจที่แอบเหงา มันบรรจุความสัมพันธ์ ความรู้สึกร่วมสร้างระหว่างเรา เต็มมาตั้งแต่เช้า..ก่อนเดินทาง มีดอกไม้ผ้าที่จัดช่อ กล่องดินสอ..บนโต๊ะไม้อยู่ข้างข้าง ฉันจัดเก็บไปมา..เทียวยกวาง คำนึงใน..ใจกลับเดินทาง..ห่างตัวเรา ออกไปและออกไป ความคิดถึงของฉัน กับความผูกพันวันเคยมีกันอยู่ชิดใกล้ มันชอบนัก..ที่รักคะ..มันเอาแต่ใจ มันชอบวิ่งพล่านจะไป..จะไปหาแต่คุณ msp.

[Msp.]

โลกของฉันอยู่ในแววตา นิยามนี้คืออะไรในแววตา คือปรารถนา..อยากถามหาความหมายก็คง..มิใช่ แต่มันคือการยอมรับแล้ว..กับหัวใจ “ยอมให้..เห็นตัวตนกันและกันนั้นทั้งมวล" ไม่มีคำถามในแววตา หากทว่า..ฉันอยากตอบมอบทุกอย่างจนหมดถ้วน คุณไม่ถามฉันอยากตอบ..สิ่งที่คิดออกไปให้อบอวล คำตอบที่นุ่มนวลละมุน..แก่คุณ..คุณว่ายังไง โลกของฉันหยุด ณ ตรงนี้แล้วที่รัก ลงปักหลัก..ประกาศว่า " ฉันอยู่ตรงนี้นะ" จะไม่ไปไหน อยู่ตรงนี้ไม่ครอบครอง แต่จะปกป้องตลอดไป มิใช่ความหลงใหลไหลหวามไหวแค่ข้ามคืน โลกฉันหยุด..ทุกอย่างดูไม่ขยับคล้ายสรรพสิ่งดับสนิท ลมหายใจในระยะประชิด.. กับเสียงเต้นของหัวใจที่ดังจนใจนี้ตื่น พรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร โหดร้ายแค่ไหน..อะไรจะหยัดยืน โลกจะพังทลายครืน..ก็ช่างมัน โลกของฉันอยู่ในแววตา ที่คุณโอบรักมา..ที่รักของฉัน ฉันเห็นคุณ เป็นแบบที่คุณเป็น... ดังเช่นดวงตะวัน แล้วคุณล่ะ เห็นฉัน.. เป็นอย่างไรในแววตา..ของคุณ Msp.

หลงใหลใจขาด..หลงสิ่งใดกันแน่  (พันช์คุงน้อยกับพี่เลี้ยง) ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ

[เข็ดดอย*]

แม้เพียงถ้อยกระซิบ



บทกลอนแห่งอิสระชน
ยามรักเขียนความรักล้นที่อยากบอก
ยามคิดถึงเขียนปีกให้ความคิดถึงบินไปหาทางออก
ยามเหงาเขียนกำแพงไว้ในตรอก ~ ซอกอารมณ์

เขียนดอกไม้ทุกดอกที่ตาเห็น
เขียนท้องฟ้ายามเย็นเป็นสีส้ม
อาจเล็กน้อยราวเม็ดทรายร่วงบนห้วงอารมณ์
แต่เป็นของสะสมในความทรงจำ

บทกลอนแห่งใจเสรี
เขียนเถิด ~ ถ้าเธอยังมีความดื่มด่ำ
ส่วนฉัน....ขอใช้ใจแทนกระดาษซึมซับน้ำคำ
แม้เพียงถ้อยกระซิบพึมพำ.....ฉันก็ได้ยิน

[Msp.]

อยากขอบคุณความรัก อยากขอบคุณความรัก ที่คุณสร้างสิ่งตระหนักแก่นรักนี้ส่งถึง ให้คนด้านชา..หนาด้านต้านความรู้สึกส่วนลึกจึง เปลี่ยนคนหนึ่งที่ไร้หัวใจ..ได้เรียนรู้ ความรักคุณช่างยิ่งใหญ่ ซึมซับความอ่อนไหว..ที่มีแต่ความหดหู่ ฉันได้เปิดโลกกว้าง..กางปีกเสรีนี้บินดู จึงได้รู้ว่าความรัก..ที่แท้นั้นเป็นอย่างไร คุณคือกระดาษรัก ที่รอรับการสลักถ้อยคำรำพัน..อันยิ่งใหญ่ คุณซึมซับทุกรอยอารมณ์ความรู้สึก..จากหัวใจ ของหนึ่งคนที่อ่อนไหว..ในฉันเอง อยากขอบคุณ..คุณนัก คุณคือพลังแห่งรัก..บรรเทาไม่เร้าเร่ง ด้วยความเชื่อมั่นไว้ใจ อบอุ่นนัก ฉันจักเขียนบทเพลง และบรรเลงกวีที่งดงาม..ยามพบคุณ Masapaer

หวานเป็นบ้า



มองแผ่นหลังพริ้งพรายคล้ายกระดาษ
ผ่องสะอาดระเรื่อเนื้อนิ่มอ่อน
บรรจงมือค่อยวางหลังงามงอน
ลีลามือเร่าร้อนซ่อนอารมณ์

ร่างลายสักหนักเบาเข้าส่วนโค้ง
ลายเส้นโก่งอ่อนช้อยร้อยเรียงสม
ขึ้นลายขลังมังกรเล็บซ่อนคม
ลายนิยมสาวซ่าสง่างาม

มือลูบหลังเนื้อสมันน่าหมั่นเขี้ยว
ยกเต็มเหนี่ยวนับหนึ่งถึงสองสาม
ผิวระเรื่อเยื่อกระดาษประกาศนาม
สักลายครามด้วยรักสักให้เธอ

Msp.




เสียงในหัว.. 

[เข็ดดอย*]

ฉันรักคุณจริงจริงนะ   ฉันรักคุณจริง-จริงนะ รักคุณมากเลยล่ะ รักในทุก-ทุกความหมาย รักแม้กระทั่งรอยเท้าที่คุณย่างเหยียบบนเม็ดทราย รักจนอยากเป็นเม็ดทรายและทอดกายให้คุณเดิน อยากลิ้มลองอนาคตว่าขมหรือหวาน เหงาสุขเศร้าหรือรักบันดาลให้ห่างเหิน ฉันร้องไห้ไปกับเสียงหัวเราะตอนคุณเพลิดเพลิน กลิ้งเกลือกในโชคชะตาที่ต้องเผชิญอย่างเต็มใจ แม้รอยปากกาที่เขียนขีด ดั่งคมมีดกรีดเลือดรินไหล ก็อย่าหวังเห็นความเสียดายในดวงตาที่อาลัย โชคชะตาอาภัพฉันจะรับไว้เอง จัดหน้ายังไงให้เป็นแบบ Msp./ลุงโซอ่ะ เย้ ได้แล้ว ขอบใจ Masapaer มากค่ะ

เขียนเพลงกลอนซ่อนรักตัวอักษร
เราหัวอ่อนโดนของจนร้องเอ๋ง
เบามือหน่อยที่รักชักหวาดเกรง
หนังนะเตงเกรงทะลักสัก(โดน)ไขมัน

  Msp. ทำไร เล่นซ่อนแอบเหรอ 

[Msp.]

ทำไมเหรอ ทำไมเหรอ กับการที่ฉันพร่ำเพ้อไร้จุดหมาย ก็แค่หลอมเรื่องทั้งหมดที่เคยมีคุณกับฉันนั้นมากมาย เพียงเพราะกลัวความเดียวดายในหัวใจ เพียงแค่นี้ที่มีสิทธิ์ เพียงแค่คิดถึงวันเก่าๆ ที่เราเคยเคียงใกล้ สิทธิ์ที่ทึกทักเอาเองคนเดียวอยู่ร่ำไป แค่นี้ที่หัวใจ..ทำได้ก็เท่านั้น ฉันรู้..และเข้าใจ รู้ว่าสิ้นสุดทางใจในทางเราเคยร่วมฝัน มันจบแล้ว..และฉันก็พร้อมยอมรับมัน เพียงย้ายตัวเองเข้าสู่โลกความฝันที่เราเคยมีกันเท่านั่นเอง Msp.

คนมันเศร้านี่นะ

คนหัวไวไขมันชั้นแน่นปึก
สักไม่ลึกดอกสาวอย่าหนาวสั่น
จะเบามืออ่อนเอื้อแม่เนื้อตัน
กระดาษชั้นเกรดเอลายเท่เชียว

เจอสาวแสบหัวไวใจมันซ่าน
เลือดมันพล่านอยากสลักสักเต็มเหนี่ยว
นอนนิ่งนิ่งนะจ๊ะปลายเข็มเรียว
แค่แป๊บเดียวเสียวแสบแบบทาเกลือ


เจอสาวแสบเก่งหัวไวแบบนี้ชอบ ยินดีบริการค่ะ

[เข็ดดอย*]

ถ้าเธอถามฉัน แล้วฉันต้องถามใคร     ถ้าเธอถามฉัน แล้วฉันต้องถามใคร ถ้าเธอถามฉันย่อมไม่ได้คำตอบที่น่าพอใจหรอกหนา เพราะฉันไม่ต่างอะไรกับผู้ขายวิญญาณ์ ให้ความรักซึ่งไม่สมปรารถนาเลยสักวัน ให้ความห่วงใยได้พักผ่อนเป็นสัดส่วน ไม่เกี่ยวข้อง ไม่รบกวนด้านใดทั้งนั้น เก็บอารมณ์ปรารถนาและวาจานับพัน ย้ายตัวฉันเองกลับมายังโลกของฉันที่เธอไม่มีวันเข้าใจ อุ๊บส์

นังคนนะไม่ใช่ปลาไหลช่อน
เธอจะร่อนเกลือทาใช่ปลาแห้ง
มิต้องน้ำมันใส่ใช้ไฟแรง
น้ำมันแพงเจียวไปเดี๋ยวไหลมา

แกงตัวเองซะงั้นดันพลาดเผลอ
แสบนะเออปลายเล่มเข็มเย็บผ้า
ขอลวดลายหงส์เหินเชิญลงยา
ว่าแต่ว่าสักไก่ให้ทำไมกัน

แล้วชั้นเลือกอะไรได้ไหม