ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[PIKuL]

มดสองตัวแย่งยื้อ.........อาหาร ชักกะเย่อเกินงาน........ที่ได้ ของเหลืออีกละลาน......กองเด่น อยากเล่นเป็นแน่ไซร้....แอบลุ้นแรงเชียร์

[PIKuL]

เสียงเครื่องยนตร์ติดฉึ้ง..............ทดลอง คุณช่างก้มลงมอง......................ผ่อใต้ สองขาย่อนั่งยอง.......................คุกเข่า ตรวจเช็คเพราะรีบใช้.................สุดท้ายหัวโน

[PIKuL]

เหน็ดเหนื่อยยิ่งรีบร้อน...........จัดการ หาใช่ความเชี่ยวชาญ...........ต่างชั้น มันก็แค่ลนลาน..................ขานเอ่ย รีบเร่งก็เท่านั้น...................ชักช้าถาโถม ยิ่งหักโหมโรมเร่งใช่เก่งกาจ ความพลั้งพลาดมักจะเกิดในยามเผลอ ยิ่งรีบร้อน..ยิ่งประมาทพลาดเผลอเรอ ตั้งสติ...นะเธอ....ก่อนลงมือ.

[PIKuL]

พีเอ็มสองจุดห้า...............มาเยือน ผงฝุ่นสัญญาณเตือน.........อย่าได้ อยู่กลางที่โล่งเหมือน.........กับดัก สวมใส่หน้ากากไซร้...........ท่องไว้คนเมือง

[PIKuL]

สังขารเริ่มอ่อนล้า..........ตามวัย แข้งเข่าเสื่อมตับไต........ไม่ว้าว หลังปวดเมื่อยโยงใย.......กระดูก เหลือแต่หัวใจต้าว.........หนุ่มน้อยวันวาน

[โซ...เซอะเซอ]

บอลไทยวันก่อนลุ้น……..เจียนวาย หนีตกรอบแทบตาย……..พี่น้อง ลูกโหม่งสุดบรรยาย……..ก่อนจบ เกมเฮย ทั้งสนามโห่ร้อง……………กึกก้องสะใจ #"บอลนอกแค่สะใจ บอลไทยอยู่ในสายเลือด" โซ…เซอะเซอ 3 เมษายน 2569

[PIKuL]

เสียงเชียร์เริ่มป่าวร้อง.....ไชโย ทั้งศอกหมัดยกโชว์..........ร่วมลุ้น ใจไปนั่งติดโกล์...............ร่วมเตะ เราก่อจิบเบียร์วุ้น..............กับแกล้มอิ่มหนำ ไม่รู้ทำไม มันคู่กันเด้ะ อิอิ มิน่าหายเงียบไปเลย ไปเชียร์บอลนี่เอง

[PIKuL]

การประปากู่แจ้ง...........แก้ไข ขอปิดทำการไป............ขุดล้าง แต่ปรากฎน้ำไหล.........แดงขุ่น ใครรับผิดชอบบ้าง.......ท่อน้ำขี้โคลน

[โซ...เซอะเซอ]

รวยจนเซียวซีดซึ้ง……..ซมซาน เกินกว่าเก็บอาการ…….อ่วมแล้ ลมปากพ่นวันวาน……..ลืมหมด ฤาพ่อ เพ่นพ่านตะกวดแย้…….จดจ้องผลาผล พึมพำบ่ ชัดแจ้ง…………คลุมเครือ ลักหลับปล่อยสางเสือ…โขยกซ้ำ น้ำตาตะเข้เหลือ…………เฟือหลั่ง พูดอย่างทำอย่างย้ำ…….ธาตุแท้ทุรชน โมฆะบุรุษโต้ง…………….ตำตา ราชรถเกยมา……………..แต่งตั้ง ใครรับผิดชอบหนา……..วานบอก โกงก็ปล่อยทั้งทั้ง…………โจ่งแจ้งลอยนวล เชือนแชเฉยเฉื่อยนี้……...มินาน คงแหลกล่มมลาญ………..หมดสิ้น เที่ยงธรรมบ่ ทำงาน………ง่วนงุด เมินปล่อยให้เหลือบริ้น……ลอบเร้นหิรัญแสวง โซ…เซอะเซอ 5 เมษายน 2569

[PIKuL]

มรดกส่งให้...............รุ่นหลัง จะเปลี่ยนกี่คนพัง......เท่านั้น มีคนใหม่เด่นดัง........เพียงครู่ สักพักหายหน้างั้น......เยี่ยงนี้ทุกครา ระบอบดันอยู่ใต้...........ระบบ เพียงจัดสรรกินงบ.........ล่ะมั้ง หากตรวจสอบเพียงพบ...ในข่าว สาเหตุเพียงพลาดพลั้ง....จับได้ยอมความ. เอ๊ะ นี่เรากำลังพูดถึงเรื่องอะไรนะ 55555 หัวเราะกลบเกลื่อน

[PIKuL]

เห็นช่อมะม่วงย้อย..........เป็นพวง ลูกดกช่างล่อลวง............อยากได้ กิ่งแตกโผล่ตักตวง..........ไอแดด กระโดดสูงคว้าไว้...........หกล้มตีลังกา

[โซ...เซอะเซอ]

น้ำปลาหวานมะม่วงเปรี้ยว….เข้ากัน พริกกะเกลือจิ้มมะม่วงมัน…..เด็ดแท้ ยำมะม่วงจิบน้ำจัณฑ์………….รสแหล่ม หาเปรียบน้องมะม่วงแล้……..ปิ่มเปรี้ยวปนหวาน โซ…เซอะเซอ 6 เมษายน 2569

[PIKuL]

น้ำลายสอเริ่มได้..........ทันที กะปิกุ้งรสดี...................ปาดหน้า ฟันเสียวเข็ดเป็นปี...........กัดกึ่ด หยุดไม่ได้ละว้า.............ขบเคี้ยวเคี่ยวกลืน

[PIKuL]

พูดมากไปแค่นั้น.........พรรณา จักพูดทำไมหวา..........เบื่อแท้ ขอมองเหล่านกกา.......บินอวด หูดับตาปิดแล้.............รับรู้เพียงลม

[PIKuL]

นั่งจิบเบียร์ฉ่ำวุ้น............ลำพัง แอบคิดใครจ่ายตังค์........สั่งให้ สักพักหนึ่งเสียงดัง.........ข้างโต๊ะ ที่สั่งเบียร์เอาไว้..............บ่ได้ทีหรือ อ่ะเห้อะ อ่เห้อะ

[PIKuL]

มองพัดลมส่ายหน้า............ให้เรา ลมส่งมาบางเบา................กดห้า กระพือส่งแรงเอา...............สะบัด ใบพัดแตกเลยจ้า...............แม่นแล้วเสียตังค์

[โซ...เซอะเซอ]

ชอบซดเบียร์ฉ่ำวุ้น………….คนเดียว หมู่มากเขม็งเกลียว.………..ขัดแย้ง รวมพลกร่างกราวเกรียว…..นิสัยเปลี่ยน เพลินจิบแก้คอแห้ง…………..ชื่นเคล้าโคลงเขียน ร่ำสุราเปลี่ยวไร้………………นารี โดดเดี่ยวเผชิญชี-…………..วาตม์ว้าง สุขทุกข์ผ่านกวี………………..กลอนขับ คลายดับหมองหม่นม้าง……หว่างเวิ้งอนิจจัง                   “ฤทธิ์มีดสั้น”                “เซียวลี้ปวยตอ” เป็นบทประพันธ์ ของนักเขียนในตำนาน “โกวเล้ง” ซึ่ง TVB แห่งฮ่องกง ได้นำมาทำเป็น ซีรีส์ ที่โด่งดัง ในช่วงปี คศ 1978 ตัวเอกของเรื่อง “ลี้คิมฮวง“ ฉายา ”มีดบินลี้น้อย“ ผู้ซึ่งไปหลงรักภรรยาของเพื่อนผู้มีพระคุณ จึงเก็บความระทมขมขื่นใจ เนรเทศตัวเอง ออกไปท่องเที่ยวในยุทธภพ อย่างโดดเดี่ยว เพลงฤทธิ์มีดสั้น ภาค1 นี้ ขับร้องโดย หลอเหวิน พอดีไปเจอคำแปลเพลงเป็นภาษาไทย ใน YouTubeโดยคุณ “Mankong Hong” จึงขออนุญาตนำคำแปล มาขัดเกลาอีกที “…ฉกาจเก่งกล้าหาญสักปานใด ก็ไม่อาจข่มใจหักด่านรักได้ ไม่อาจข้ามพ้นความรู้สึกอันหอมหวานฉะนี้ แม้จะฟาดฟันด้วยคมกระบี่สักเท่าไร ก็ไร้ผล เฉกเช่น ธารน้ำไหล ที่มีอาจตัดให้ขาดได้ฉันใด สายใยแห่งความรักก็ยากที่จะตัดให้ขาดได้ ฉันนั้น คมมีดนั้นยะเยียบเฉียบเย็น แต่คมความรักนั้นกลับร้อนเร่า ที่สุดก้นบึ้งของหัวใจเต็มไปด้วยความโศกศัลย์ คมมีดที่ไร้ความรู้สึก ย่อมมิรู้ถูกผิด แต่ทำไมใจกลับรู้สึกถึงความไร้วาสนานั้น มิรู้คลาย เผชิญหน้ากับความตาย มิเคยหวั่นเกรง แต่เพียงแค่คำจากลา กลับทำให้หัวใจหวั่นไหว หมองหม่นยิ่ง ผู้สิ้นหวังในชีวิตนั้นมีมากมายหลายสาเหตุ ไยจำเพาะว่าเหตุนี้ต้องเกิดขึ้นแต่เรา …จำตวัดคมมีดบั่นสัมพันธ์ ในเมื่อความรักนั้น ต้องทำให้เกิดความรู้สึกผิดมหันต์…” หมายเหตุ : เพลงนี้ คุณ“ดอน สอนระเบียบ” ได้นำมาแปลงเป็นเพลงภาษาไทยอีกด้วย โซ…เซอะเซอ 9 เมษายน 2569 ป.ล. จากเริ่มแค่คิดจะต่อโคลง “แม่พิกุล” เรื่องเบียร์วุ้น แต่ไฉนกลายมาสาธยาย เรื่อง“ฤทธิ์มีดสั้น”นี้ ก็ยากที่จะอธิบายความเชื่อมโยงได้ เพียงแค่อยากจะบอกว่า ความคิด จิตใจ ของมนุษย์นี้ช่างซับซ้อน ยากแท้หยั่งถึงเสียนี่กระไร