โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก...
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน
10 มีนาคม 2026, 01:11:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: 1 [2]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก...  (อ่าน 987 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
เมื่อวานนี้
PIKuL
Special Class LV5
นักกลอนแห่งเมืองหลวง

*****

คะแนนกลอนของผู้นี้ 177
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 863



« ตอบ #20 เมื่อ: เมื่อวานนี้ »
ชุมชนชุมชน



ทุกถ้อยคำเมื่อได้..........กล่าวไป
จงคิดทบทวนใจ..........ก่อนเอื้อน
ประโยชน์ต่อผู้ใด..........หรือเปล่า
หรือพูดแล้วดูเรื้อน.......เก็บไว้วาจา

ดัชนีชี้วัดจัดราคา
คือวาจาถ้อยทีถ้อยปราศรัย
หากวาจาพาพล่อยยามปล่อยไป
มิดีต่อผู้ใดแม้นตนเอง.

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : โซ...เซอะเซอ

ข้อความนี้ มี 1 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

เมื่อวานนี้
โซ...เซอะเซอ
Special Class LV4
นักกลอนผู้รอบรู้กวี

****

คะแนนกลอนของผู้นี้ 135
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 912



« ตอบ #21 เมื่อ: เมื่อวานนี้ »
ชุมชนชุมชน



คราโคลงสงัดพร้อง…….ประพันธ์
ดุจชักโครกอุดตัน……….ตีบตื้อ
หาของขบเคี้ยวพลัน….…หวังผ่อน พักเฮย
ดันหมดวิ่งหาซื้อ…………ควั่กคว้าหิวโหย

หากชีพคือ กิน ครี่ แล้.…ปรี้ นอน
เบื่อก็ลุกเขียนกลอน……..เวิ่นเว้อ
เกิดแก่ป่วยม้วยมรณ์…….ปิดฉาก
ชีวิตเยี่ยงไรเน้อ……………ช่างไร้สาระ

ตอนเด็กเครียดอยากได้..คะแนนดี
โตเครียดเอกโทตรี……….ปักเป้า
ทำงานเครียดหวังมี……….สินทรัพย์
ตายเครียดทิ้งหมดเศร้า….เครียดคลุ้มจนตาย

กระบี่คมไยตัดรัก มิยักขาด
สายตาบาดระบม ขมขื่นกลั้น
คำเชือดเฉือนตวัดแส้ แผลฉกรรจ์
ทอดรำพันรำพึง…อื้ออึงอล




โซ…เซอะเซอ
8 มีนาคม 2569


ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : PIKuL

ข้อความนี้ มี 1 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

14 ชั่วโมงที่แล้ว
PIKuL
Special Class LV5
นักกลอนแห่งเมืองหลวง

*****

คะแนนกลอนของผู้นี้ 177
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 863



« ตอบ #22 เมื่อ: 14 ชั่วโมงที่แล้ว »
ชุมชนชุมชน



ช่างเคร่งเครียดเก่งแท้.......จนตาย
รอจวบจนชีพวาย............หลุดพ้น
แต่ละช่วงคลี่คลาย..........ความเครียด
หมดเรื่องนี้ดั้นด้น...........สุดท้ายยังมี

ปล่อยให้มันยึดเยื้อ.........ตีความ
ความคิดมิอาจตาม.........ทุกก้าว
สนใจจิตมูมมาม............กินจุ
ลดละสนใจว้าว.............หนักได้ทุเลา.

หากใจเราเล่าเอ๋ยมิเคยตัด
จะขืนขัดคมไว้ย่อมไร้ผล
หากมิใช่"ใจแกร่ง"แทงกมล
ตกเป็นทาสสุขล้นบนแผลใจ.


บันทึกการเข้า

หน้า: 1 [2]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s