กลบทลูกระนาด
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน
03 มีนาคม 2026, 05:50:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: กลบทลูกระนาด  (อ่าน 117 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
28 กุมภาพันธ์ 2026, 08:02:PM
manachida
LV6 ศิลปินเอกแห่งตำบล
******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 14
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 65



« เมื่อ: 28 กุมภาพันธ์ 2026, 08:02:PM »
ชุมชนชุมชน

       
กลบทลูกระนาด

ประดิษฐ์โดย คมทวน คันธนู กวี นักเขียน

เงาใจ

หญิงคนนั้นวันนี้ที่เธอนั่ง
อย่างผิดหวังหวาดหวั่นอกสั่นไหว
เธอนั่งลงคงล้าท่าอาลัย
ดูแล้วใจเจ้าเจ็บเจ็บปวดจริง

นึกถึงคำล้ำค่าน่ามาคิด
ทุกชีวิตวนเวียนเรียนเดินวิ่ง
ในบางทีมีทุกข์ถูกทอดทิ้ง
ขอหยุดนิ่งสักนิดของจิตนึก

ขณะหนึ่งซึ่งนับว่ารับหนัก
ก็เพียงสักสิ่งเศร้าเรารู้สึก
น้ำตาหลากหลั่งไหลในส่วนลึก
กลั้นสะอึกกับอกฟกช้ำเอง

แต่นกกาพากันร้องกึกก้อง
มองหาช่องโฉบเฉี่ยวเที่ยวโฉงเฉง
เช้าบินผล็อยคอยโผล่โห่ร้องเพลง
ไม่วังเวงเหว่ว้าถลาวน

ดูดั่งนกผกไหนไม่หนักหนา
หอบหญ้าฟางกลางฟ้าฝ่าเมฆฝน
ทยอยทำนำทางอย่างอดทน
ค่อยค่อยขนคาบของยองเป็นคอน

           ครูแดง

ผังกำหนด
สัมผัสอักษรคำที่ 3, 5, 8 ตลอดสำนวน


ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : ขอบฟ้าเหตุการณ์, PIKuL, กวินพัฒน์, โซ...เซอะเซอ, เข็ดดอย*

ข้อความนี้ มี 5 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

23 ชั่วโมงที่แล้ว
โซ...เซอะเซอ
Special Class LV4
นักกลอนผู้รอบรู้กวี

****

คะแนนกลอนของผู้นี้ 134
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 902



« ตอบ #1 เมื่อ: 23 ชั่วโมงที่แล้ว »
ชุมชนชุมชน



…เงาใจฉัน…

เงาใจเหมือน มืดมัว หลัวหม่นเมฆ
รจเลข* หลงลาย กลายหลุดล่อน
ลิดกลมกล่อม แกล้ว*กานท์  กสานติ์*กลอน
ด้วยสูงธร* ทิฐิ มานะท้น

เหมือนดืกดื่น ด่ำดิ่ง อย่างโดดเดี่ยว
เหือดแห้งเหี่ยว โหยหา มิเห็นหน
ฉุดกระชาก โฉบเฉี่ยว หว่างเชี่ยวชล
อยู่แต่ตน คล้อยตาม รอความตาย

คำเสนาะ สำเนียง เพียงน้อยนิด
เปลี่ยนมรรคมิด หม่นม้าง สร้างความหมาย
อาจวันพรุ่ง พลันพริบ ระยิบพราย
ปลุกชีพฉาย เฉิดฉิน* จากชินชา

“…Midnight - not a sound from the pavement.
Has the moon lost her memory,
She is smiling alone.
In the lamplight,
the withered leaves collect at my feet.
And the wind begins to moan…”




[ "Memory" เป็นเพลงประกอบ ละครเพลง
บรอดเวย์ “Cats” (1981)
composed by Andrew Lloyd Webber,
with lyrics by Trevor Nunn
based on poems by T. S. Eliot.]


…ขอมาร่วมฝึกเขียน ด้วยคนนะครับ…


โซ…เซอะเซอ
2 มีนาคม 2569


*รจเลข : การขีดเขียน, แต่ง
แกล้ว : กล้า, องอาจ
กสานติ์ : สงบ, ราบคาบ
ธร : การยึดไว้, การถือไว้
เฉิดฉิน : งาม, เพริศพริ้ง

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : เข็ดดอย*

ข้อความนี้ มี 1 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s