…ชนชั้นนำ…
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน
26 กุมภาพันธ์ 2026, 09:22:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: …ชนชั้นนำ…  (อ่าน 13 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
2 ชั่วโมงที่แล้ว
โซ...เซอะเซอ
Special Class LV4
นักกลอนผู้รอบรู้กวี

****

คะแนนกลอนของผู้นี้ 126
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 872



« เมื่อ: 2 ชั่วโมงที่แล้ว »
ชุมชนชุมชน

 งง....


…ชนชั้นนำ…


ชนชั้นนำ ทำช้ำใน ไทยช้ำนัก
ภาพบ่งชี้ ชวนชัก หนักฉ้อฉล
ตั้งลวงกฎ ขบถเกณฑ์ แปร่งเล่นกล
แอบเร้นตน หวังตีตรา ประชาธิปไตย

ผ่านกลโกง พิธีกรรม ทำเนียนกริ๊บ
หน้าด้านฉิบ ครั้นถูกแฉ แห่เฉไฉ
สร้างภาระ พะรุงพะรัง เพียบจังไร
ทิ้งทวยไทย หนี้ระทม ทับถมแทน

ปล่อยเขาเหยียบ ย่ำยี ปู้ยี่ปู้ยำ
โขกครอบงำ โง่งม ก้มมิแหงน
ถูกกักขัง ข่มขู่ เหยียดดูแคลน
ตราบแร้นแค้น ขูดเค้น เช่นวัวควาย

ชนชั้นนำ เอื้ออำนวย ด้วยเศษเนื้อ
กากเดนเหลือ เถ้าธุลี ใจดีหลาย
เศษทานถุย ถ่มถิ่ม ยิ้มทักทาย
บุญคุณแม้น มากมาย ขายมอมเมา

เสวยสุข บนภาษี ที่ควรสรร-
งบแบ่งปัน เต็มปรี่ รี่ปัดเป่า-
หม่นหมองทุกข์ ประชาท้อ พอบรรเทา
แต่ที่เศร้า เขาสูบสิ้น แม้ดินทราย

หลังฉากมือ- มืดสายมู แอบคู้หมอบ
ดักกิบรวบ กินรอบ คำตอบ ร่าย-
เรียงถามนี้ คือชี้นำ คำสั่งนาย
สั่งเครือข่าย คุกคาม ความเป็นคน

เคยหันมอง หลืบมืดม้าง กันบ้างไหม
เห็นกลไก คอยกลั่นแกล้ง อยู่เกลื่อนกล่น
ต้องมิยอม ผู้ชักใย ใช้แยบยล-
ความฉ้อฉล ชั่วช้า อย่างชาชิน

ลุกขึ้นเถิด ท้วงท้า อย่านิ่งท้อ
ล่มลาญส่อ กำสรด สูญหมดสิ้น
พูดเหมือนดี เพื่อดินแดน ผืนแผ่นดิน
ตั้งเองกิน คุมเองกฎ กติกา

รอฉิบหาย มลายเหี้ยน โล่งเตียนหาด
ความพินาศ นองเนือง เขื่องตรงหน้า
หยุดแชเชือน เฉยช่าง อย่างชินชา
ปล่อยชั่วช้า ทุรชน ปล้นชาติเชย



มองภาพวายวุ่นคล้อง-….จองปาน
แผนเหล่าขบวนการ……..หลอกปล้น
ผู้กำกับเชี่ยวชาญ…………แม้พล็อต เก่าเฮย
น้ำเน่ากลิ่นเข้มข้น………..ไม่แพ้อดีตฉาว

ชาวประชาหน้าซื่อ………….ตาดำ
มองมิเห็นรูปธรรม………….ชั่วช้า
คงได้แต่รับกรรม……………นับเนื่อง
จนกว่าแสงส่องฟ้า…………..ผ่องแผ้วอำไพ

แรงตกเทียบแรงสะท้อน…..จงจำ
ใครก่อสร้างเวรกรรม……….หนักนี้
อย่าคิดว่าลอยลำ…………….อำนาจ-
ยามหมดสลดชี้……………….จบเศร้ามิสวย

บทเดิมแค่เปลี่ยนผู้…………..แสดง
กระหยิ่มยิ้มย่องตะแบง……..เชิดหน้า
สั่งสมคลื่นลมแรง…………….วันหนึ่ง-
บังเกิดแสงเจิดจ้า…………….แผดล้างบัดสี




โซ…เซอะเซอ
26 กุมภาพันธ์ 2569



บันทึกการเข้า

หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s