มัวแต่ช้าป๊าห้าวสาวหนีแล้ว
นอนกินแห้วเสียได้ตายล่ะเหวย
เทียวไล่ตื้อยื้อตามแม่ทรามเชย
ชวดตามเคย อดเลยป๊าช้าก็งี้
สาดน้ำเงินอีกป๊าสักห้าแสน
เผื่อได้ลูบปลายแขนแสนสุขี
หากสาวเจ้าตัดใจไปบวชชี
บอกยังมีกล้วยอีกนะให้มาเอา
เอ็ม
ชอบทานครับอย่าทำหวานมากนะครับ คนหวานอยู่แล้ว เดี๋ยวเลี่ยน 555
คิดเอากล้วยไปบวชชี จะดีไหม
หรือต้มไข่ทำบัวลอย อ่อยสาวเจ้า
เกรงเสียทั้งกล้วยทั้งไข่ แถมใบเทา
แลกกับปลาปั๊กกะเป้า ตัวเท่ามด
ลูบปลายแขนแก้เคล็ด สำเร็จผล
เสกท่องบ่นมนตรา คาถาสะกด
เป่าพรวดเดียวดิ้นพราดพราด ขยาดพยศ
เปื้อนน้ำลายเลอะรด หมดทั้งตัว
ห่างเขียนกลอนไร้สาระ หวังละเลิก
เจอะเจี๊ยวจ๊าวเอิกเกริก จนกลอนมั่ว
สบสีกาชอบสึกพระ…บ๊ะน่ากลัว
เกรงว่าขรัวตาโซ…เผลอโอเค…หึหึ
…ไม่ได้เขียนกลอนไร้สาระซะนาน
เลยจะฝืดๆเฝือๆไปหน่อยนะ…
แถมชักช้าจนโดนสีกากัลม์* ตัดหน้าอีก…หึหึ
โซ…เซอะเซอ
6 เมษายน 2569
|
