ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[สีเมจิก]

ฤ ดู ห น า ว    เ ข้ า ม า ท า ง ห น้ า ต่ า ง รู้ สึ ก ใ จ ว่ า ง ว่ า ง    อ ย่ า ง คิ ด ถึ ง ฉั น เ ขี ย น คำ คำ นี้    อี ก ค รั้ ง นึ ง เ สี ย ง เ ปี ย โ น ห ว า น ซึ้ ง    ล่ อ ง ล อ ย ม า ค ว า ม คิ ด ถึ ง    เ ดิ น ท า ง ม า พ ร้ อ ม เ ธ อ ใ บ ไ ม้ ร่ ว ง    พ บ เ จ อ กั บ ด อ ก ห ญ้ า ต อ บ ฉั น ห น่ อ ย น ะ    เ ดื อ น ’พิ จิ ก า เ ธ อ ที่ มี ชื่ อ ว่ า    “ . . . ”    อ ยู่ ที่ ใ ด แ ส ง แ ร ก เ ช้ า    ม า ท า ง ต ะ วั น อ อ ก น ก น้ อ ย บิ น ม า บ อ ก    ว่ า ไ ป ไ ห ม ภู เ ข า แ ล ะ ท ะ เ ล    อ า จ แ ส น ไ ก ล ท า ง ร ะ ห ว่ า ง ส อ ง ใ จ    อ า จ ใ ก ล้ กั น ที่ เ มื อ ง นั้ น    ต อ น นี้ มี ล ม ห น า ว หั ว ใ จ เ ธ อ บ า ง ค ร า ว    อ า จ มี ฉั น ท้ อ ง ท ะ เ ล ไ ร้ ค ลื่ น    มี บ า ง วั น คำ ล ง ท้ า ย สั้ น สั้ น     ~ คิ ด ถึ ง เ ธ อ ~ สีเมจิก

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

เขียนถึง…ใครคนหนึ่ง
ที่อยู่อีกฝั่งของความคิดถึง…เกินคว้าหา
อยู่ในโลกคู่ขนาน…ที่ไม่มีวันใกล้ตา
ใครคนหนึ่งที่ไม่มีสิทธิได้มา…ในชีวิตจริง

เพราะเป็นเพียงบุคคล…ในจินตนาการ
เป็นคนที่ไม่อาจพบพาน…ผ่านบางสิ่ง
เป็นใครคนหนึ่ง…ซึ่งห่างไกลโลกความจริง
แม้นมีตัวตนอยู่จริง…ก็ยิ่งไม่กล้าพบเจอ

[กรีนซี]

นกไร้ชื่อ บรรเลงบทเพลงเหงา
ทักทายแสงยามเช้า ของวันใหม่
ถ้วยกาแฟว่างวางจางควันไอ
ถามว่าแก้วที่เท่าไหร่  ไม่เคยนับ

นั่งมองดาวงดงาม ยามค่ำคืน
แตกต่างจากคนอื่น ฉันยังไม่หลับ
เวลาซึ่งสิ้นแสงดาวพราวระยับ
มือยังจับปากกา เขียนบทกลอน

กรีนซี

[แป้งน้ำ]

ฝากถามข่าวไปกับดาวเหนือเมื่อฟ้าสาง
โปรดช่วยเป็นดาวนำทาง . .. ให้ฉันได้ไหม?
อยากรู้ว่าดาวบางดวงบนท้องฟ้าเป็นอย่างไร
ยามเช้าเมื่อดาวจางและหายไป . .. ฉันเป็นห่วงดาว

เคยมีคนใครบางคนเคยบอกว่า
"ดวงดาวคือตัวแทนของผู้จากลา"
เขาจะส่งความห่วงหา . .. ผ่านระยิบดาวบนห้วงหาว

ทุกคืน . .. ฉันยืนมองฟ้า ~ ภาวนาถึงหมู่ดาว

ฝากไปรษณีย์สายลมส่งข้อความผ่านฟ้าหนาว . ..
“ดวงดาวอันเป็นที่รักจะสวยงามพร่างพราว . .. ในใจนิรันดร์”~*




คิ ด ถึ ง พ่ อ ค่ ะ
(ꈍᴗꈍ)╭♡ แป้งน้ำ.。･:･ ⌒♡*:

[PIKuL]

เสื้อกันหนาว..ตัวโปรด กับในวันที่"ความโสด"กลับมาอีกครั้ง ความรักในวันนี้..ไม่มีแรงที่จะส่งเสียงดัง เพราะคนที่"รอฟัง"...ไม่อาจย้อนคืนกลับมา อยากบอกเธอว่า..."ฉันสบายดีนะ" แต่ก็ไม่รู้ว่าจะ..บอกทำไม..ให้ใจรู้สึกโหยหา ทำได้เพียงเขียนบันทึกไว้กับ..."ห้วงเวลา" เพื่อให้ความรู้สึกยังมีคุณค่า..กับการที่ได้...คิดถึงเธอ.

[กัลมลี*]

ไม่มีใครคนไหนให้เขียนถึง
เพราะคำซึ้งคำนี้ไร้ที่หมาย
ด้วยคนอยากผูกพันจนบั้นปลาย
เขาได้ตายจากใจไปนานแล้ว

[มังตรา]

เพราะสับสนวนเวียนอยากเขียนเล่า
เรื่องเก่าเก่าชองชายอยู่ปลายแถว
พิษรักแผ่แผลน้อยซ้ำรอยแนว
ผ่านลมแผ่วเลาะลัดโชยพัดเย็น

ครั้งก่อนลาครานั้นยังหวั่นอยู่
ด้วยไม่รู้ดวงจิตเธอคิดเห็น
ฤดูแล้งแห้งชะน้ำตากระเซ็น
ทุกข์ลำเค็ญโศกเศร้าเงียบเหงาใจ

จากวันเลื่อนเดือนปรับขยับสู่
หลายปีสู้พ่ายแพ้เกินแก้ไข
นิ่งสลดกฎกรรมชี้นำไป
จะเพราะใครมืดสลัวโทษตัวเอง

มังตรา

[Msp.]

เขียนถึงใครข้างบนที่ค้นหา
ครั้งหนึ่งคราเคยผิดคิดว่าเก่ง
ผยองตนวนว่ายลายนักเลง
เทียวเขย่งรั้นดื้อด้วยถือตัว

เมื่อไม่มีคำถามความนึกคิด
จะรู้จิตผู้ใดได้ทูลหัว
ทึกทักเอาตามใจให้เรากลัว
มานก็หลัวค่อยบางจนจางไป

คงยินดีที่ใจได้ปวดร้าว
จึงยังก้าวดิ่งดำ..ถลำใกล้
มิยอมทิ้งอดีตที่กรีดใจ
ยังฝังไว้..ในทรงจำ..เพื่อซ้ำเติม

Masapaer

[M.]

เขียนถึงใครคนหนึ่งซึ่งเคยรัก
สวามิภักดิ์รักแท้แต่แรกเริ่ม
สิ่งที่รับกลับมาค่าเท่าเดิม
เป็นคนเฉิ่มของเขาเรารู้ดี

ใช้น้ำตาต่างหมึกจารึกเล่า
ข้อความเก่าเเขาตัดสะบัดหนี
ทิ้งทุกอย่างห่างไกลไร้ไมตรี
สรุปที่ดีเกินไป..จึงไม่แคร์


กวินพัฒน์

[แป้งน้ำ]

เธออยู่ไหน? ภายใต้ท้องฟ้าแสนกว้าง
ฉันกำลังหมดแรงแล้วทุกอย่าง . .. เธอเห็นไหม?

ปาดน้ำตาลำพังด้วยสองมือ - -
- - ทำได้แค่เขียนชื่อเธอไว้ในภาพฝัน . . ในใจ

คืนมืดยังมีดาว ~ คืนฟ้าหนาวแสงจันทร์ยังเป็นอุ่นไอ
แล้วฉันล่ะมีใคร?. ..
นอกจากหัวใจ . .. ที่อ้างว้างกว่าใด-ใด ทั้งมวล~*

[M.]

เขียนถึงใครหนึ่งคนที่ค้นหา
กาลเวลาพรากไปให้ไกลห่าง
เขียนรอใครหนึ่งคนบนเส้นทาง
ที่อ้างว้างรอใครคล้ายลำพัง

เขียนถึงใครคนหนึ่งซึ่งเคยห่วง
ทุกคราวช่วงผันผ่านกาลก่อนหลัง
เขียนรอแล้วรอท่าอนิจจัง
เขียนไว้ตั้งหลักรอเขาก็เมิน

M.

[กัลมลี*]

เธอสะกด "รัก" ไว้ในใจฉัน
มินานวันก็วางตัวห่างเหิน
คำรักจากฉันล้วนเป็นส่วนเกิน
เธอหมางเมินลบง่ายด้วยปลายเท้า

ฉันสะกดคำ "รอ" ต่อจาก "รัก"
ด้วยเธอผลักไสฉันสู่วันเหงา
ครั้นเขียนคำ "ลืม" ให้ใจทุเลา
กลับเผลอเอา "ยาก" ใส่ต่อท้ายคำ

คำว่ารักคำนี้ที่สะกด
รองรับหยดน้ำหลากจากตาฉ่ำ
สนองความโง่งมสมควรช้ำ
เจ็บไม่จำไม่พอ...ก็สมควร

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

เขียนถึงใครหนึ่งคน...คนหนึ่งนั้น
วุ่นวายใจ...ไม่เว้นวัน...พลันปั่นป่วน
เธอมาทัก...รู้จักใจ...คล้ายก่อกวน
หรือเชิญชวน...มากวนใจ...ให้เพ้อไกล

เปลี่ยนจากเขียน...เปลี่ยนเป็นคิด...เปลี่ยนเป็นเพ้อ
มองทางไหน...ก็ให้เจอ....เกินไปไหม
มาหลอกลวง...มากลวงตา...หรืออย่างไร
หนึ่งคนไกล...ให้คิดถึง...คะนึงเกิน