
มิเคยคิดถือสาหาความเข้า
เพราะรับเอาอรรถรสบทเฉิดฉันท์
เสพนิยามสุนทรีย์อย่างครบครัน
ทั้งแง่คิดอักษรศัลย์บั่นห้วงจินต์
คือสนามประลองคล้องภาษา
เจตนาคือเสพสุขยามเสร้างศิลป์
ซ่อนนัยยะประดับล่องผ่องประทิน
จากผืนดินผินเวหาประดับใจ
สำหรับพิกุล ลุงโซไม่ต้องกังวลค่ะ
ทุกบทกลอนตอบโต้ไปมา
มันคือ "อาหารสมอง" สำหรับพิกุล
แล้วพิกุลช่างเป็นคนที่หิวโหยยิ่งนักค่ะ
ตะกละตะกรามสุดๆ
*****************
กลอนรักสักหนึ่งบท
หากแม้นเพียงต้องตายามมองผ่าน
หากหัวใจสั่นสะท้านจนหวามไหว
ดั่งว่าได้พบแล้ว...คนของใจ
จึงขยิกตากลับไป...ทักทายเธอ
โอ้ย อดหยอกเย้าไม่ได้ 55555