♥♥♥ ยังคงงดงามอยู่ในความทรงจำ ♥♥♥.....?
ชุมชน บ้านกลอนไทย
30 กรกฎาคม 2021, 05:47:PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: 1 2 [3]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ♥♥♥ ยังคงงดงามอยู่ในความทรงจำ ♥♥♥.....?  (อ่าน 20344 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
27 กรกฎาคม 2014, 08:45:AM
D
นักรบทุกบอร์ด
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3313
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 3,894


ขอขอบพระคุณทุกภาพจาก Internet & Youtube ค่ะ


sasa.yai
เว็บไซต์
« ตอบ #40 เมื่อ: 27 กรกฎาคม 2014, 08:45:AM »
ชุมชนชุมชน


 
หัวเราะเยาะ

ไม่มีสายเกินแก้ถ้าแน่จิต
หากเธอคิดกลับใจก็ไม่ห้าม
มิควรกลัวหัวล้านหวั่นประณาม
จะห่วงงามทำไมเมื่อวัยทอง

การ"บวช"คือการ"เว้น"จงเห็นชัด
เริ่มจากตัดอาลัยในสิ่งของ
ตัดใจทั้งความงามอร่ามปอง
ตามครรลองบรรพชิตไม่ติดพัน

เว้นสิ่งเพิ่มเติมเล่ห์กิเลสา
ตัดกามารูปเสียงเพียงสีสัน
ตัดสวาทขาดบ่วงทะลวงบรรพ์
ทุกสิ่งนั้นจริงแท้แค่ลวงตา

เป็นความจริงชั่วคราวเราบัญญัติ
มนุษย์สัตว์สิ่งของที่ปองหา
แค่ก่อตัวจากธาตุอาตมา
สุดท้ายหนาสลายกลายธาตุเดิม

หมั่นอบรมใจตนบนธรรมะ
ค่อยค่อยละเพียงน้อยแล้วค่อยเสริม
จะรู้จิตมีหวังพลังเติม
เมื่อเราเริ่มเห็นตามความเป็นจริง

 ชอบใจๆ เคารพรัก

"มุนีน้อย"



ขัดตะหมาดมือวางนั่งสมาธิ
ลองหน่อยซิตาหลับละสรรพสิ่ง
ฟังวาจาสาธกยกอ้างอิง
ท่าน"มุนีฯ"ชี้ติงจริงทุกคำ

กำหนดจิตพิศเพ่งอย่างเคร่งครัด
ปฏิบัติเร็วไวใจถลำ
สู่วังวนบนทางอย่างลึกล้ำ
เหมือนท่องถ้ำฉ่ำฝนหายหม่นจินต์

เดินอยู่บนทางยาวพราวสายหมอก
ผกาออกดอกงามตามแนวถิ่น
แมลงปอล้อหลอกหยอกยลยิน
ลมพัดรินพริ้วไหวลูบไล้กาย

มองละหานธารห้วยสวยพิสุทธิ์
มัจฉามุดผุดผางต่างแหวกว่าย
สัปหงกสะดุ้งแวบใจแทบวาย
ยินเสียงคล้ายตาลปัตรซัดโต๊ะปัง  อายแบบน่ารัก


"ดิน"
ข้อความนี้ มี 9 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

27 กรกฎาคม 2014, 03:30:PM
D
นักรบทุกบอร์ด
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3313
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 3,894


ขอขอบพระคุณทุกภาพจาก Internet & Youtube ค่ะ


sasa.yai
เว็บไซต์
« ตอบ #41 เมื่อ: 27 กรกฎาคม 2014, 03:30:PM »
ชุมชนชุมชน


ตายละวาหาเหาเอาใส่หัว
คิดเป็นผัวม่ายสาวพราวสลวย
นึกว่าง่ายดายดูหมูในอวย
เอามาช่วยไร่สวนพรวนดินดาน

เต็งตัวแม่แดดวงพ่วงลูกหก
เล็กหยิบยกโตให้ขุดไถหว่าน
ทุ่นค่าแรงแพงบาทขาดคนงาน
ข้าวอาหารพึ่งวัดประหยัดดี

นอนบนฟากตากเถียงไร้เตียงตั่ง
เย็นลมถั่งสบายพุงยุงบินหนี
วิ่งตุเลงเบ่งถ่ายชายป่าฟรี
ส่วนแสงสีค่ำคืนสุมฟืนไฟ

เศรษฐกิจพอเพียงเลี้ยงปากท้อง
เลิกเกี่ยวข้องแพรพรรณทันสมัย
ฟื้นฟูหลังสังคมนิยมไทย
สัมผัสไพรธรรมชาติวาดลออ

หยุดปากไวใจกล้าว่ามือถึง
หยุดทะลึ่งซุกซนค้นห้องหอ
ใช่สำนักพักพระกำมะลอ
ดีกรีหมอทุบหำทำหมันวัว

จะบอกใครให้โง่ตุ่มโตซ่อน
แบ๊งก์เป็นฟ่อนยางรัดมัดท้ายหัว
เหรียญสลึงผึ่งเสื่อเหนือโรงครัว
พอรถทัวร์ถึงปั๊บดินนับที

 แบร่ๆ

รพีกาญจน์






รับจอมอตอบกลับจับเข่าคิด
ตึ๊ดตึ๊ดติ๊ดเอาไงไตร่ตรองถี่
เทียวทบทวนถ้วนทั่วจะชั่วดี
ลองสักทีชีวิตลิขิตเอง

ขึ้นรถทัวร์หัวยุ่งมุ่งตรงที่
ไม่แวะฉี่ที่ไหนใจเครียดเคร่ง
นาฬิกามองจังไม่ฟังเพลง
ลงตรงเผงบ้านชายอ้าย"รพีฯ"

ตะโกนกู่รู้ได้ชายนั้นแน่
เดินยิ้มแต้มานั่นฟันเว้นซี่
ผ้าขาวม้าพาดไหล่บ่าซ้ายมี
สักอินทรีย์ซะด้วย..ฮ่วยถูกใจ

สวัสดีอ้ายจ๋ามาช้านิด
ยังมีสิทธิ์ครองคู่ คอยอยู่ไหม
ล้านห้าแสนขออ้ายจ่ายมาไว
น้องจะได้ใช้หนี้ที่ประดัง

ตกลงปากปุ๊บปั๊บจับมือหวิว
แล้วจูงลิ่วเข้าห้องดั่งปองหวัง
หากหน้าบอร์ดขาดกานท์วานจงฟัง
นอนนับตังค์กันสองคนจนอ่อนเพลีย.. ยิ้มกวน ล่อกๆ

"ดิน"

ข้อความนี้ มี 7 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

27 กรกฎาคม 2014, 08:21:PM
ไพร พนาวัลย์
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 2083
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3,422


นักร้อง


paobunjin
« ตอบ #42 เมื่อ: 27 กรกฎาคม 2014, 08:21:PM »
ชุมชนชุมชน


ลาตายดีกว่าตู โอว์...มายก็อด ลาตายดีกว่าตู

 ใช่รพีฯจริงเร้อ? เผลอโดนหลอก
ที่เธอบอก สักอินทรีย์พี่ใจเสีย
ไม่เคยถูกจองจำ เลยมาเดียร์
รับรองเฮียไม่เคยสัก แสนหนักใจ มองไม่ไว้ใจ

หนานรพีฯรีบออกมาบอกข่าว
ถึงเรื่องราวนับตังมันจั่งได๋?
หรือโดนตีท้ายครัวจึงมั่วไป?
มันยังไงกันแน่?หือ แม่ “ดิน” ยิ้มกวนตีน

ไพร พนาวัลย์


 โอว์...มายก็อด โอว์...มายก็อด

กระทู้ติดลมซะแล้ว... หัวเราะยิ้มๆ

ข้อความนี้ มี 6 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

27 กรกฎาคม 2014, 10:21:PM
muneenoi
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 628
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 772


~มี-ในสิ่งที่ไม่มี ไม่มี-ในสิ่งที่มี~


« ตอบ #43 เมื่อ: 27 กรกฎาคม 2014, 10:21:PM »
ชุมชนชุมชน





ขัดตะหมาดมือวางนั่งสมาธิ
ลองหน่อยซิตาหลับละสรรพสิ่ง
ฟังวาจาสาธกยกอ้างอิง
ท่าน"มุนีฯ"ชี้ติงจริงทุกคำ

กำหนดจิตพิศเพ่งอย่างเคร่งครัด
ปฏิบัติเร็วไวใจถลำ
สู่วังวนบนทางอย่างลึกล้ำ
เหมือนท่องถ้ำฉ่ำฝนหายหม่นจินต์

เดินอยู่บนทางยาวพราวสายหมอก
ผกาออกดอกงามตามแนวถิ่น
แมลงปอล้อหลอกหยอกยลยิน
ลมพัดรินพริ้วไหวลูบไล้กาย

มองละหานธารห้วยสวยพิสุทธิ์
มัจฉามุดผุดผางต่างแหวกว่าย
สัปหงกสะดุ้งแวบใจแทบวาย
ยินเสียงคล้ายตาลปัตรซัดโต๊ะปัง  อายแบบน่ารัก


"ดิน"


 
หัวเราะเยาะ

สอนให้ฝึกสมาธิริฟุ้งซ่าน
สร้างวิมานลอยล่องบนห้องขัง
สัปหงกโงกง่วงพ่วงภวังค์
มิอาจตั้งกัมมัฏฐานถูกมารลวง

บอกให้นั่งดูจิตอย่าคิดฝัน
ปัจจุบันอารมณ์อย่าจมบ่วง
รู้เท่าทันกระทบพบทั้งปวง
สติพ่วงทุกคราสมาทาน

ฟุ้งก็รู้,ง่วงก็รู้ ดูที่จิต
แม้นเผลอคิดก็รู้คู่ขนาน
เมื่อมีโลภ โกรธ หลง ใจนงคราญ
พร้อมตั้งฐานผู้รู้เฝ้าดูมัน

เราเป็นเพียงผู้รู้เฝ้าดูจิต
สติติดไม่เผลอละเมอนั่น
ไม่นานจิตจะเชื่องเปลื้องพัวพัน
เพราะเราทันความคิดพิชิตชัย

แล้วจับองค์ภาวนา ณ ครานี้
เมื่อจิตมีความพร้อมน้อมเข้าใส่
จะ"พุทโธ" "ยุบ-พอง" ทดลองไป
"อรหัง"ก็ได้ใช้บริกรรม

เมื่อรวมจิตเป็นหนึ่งเข้าถึงฐาน
หรือประมาณพอได้ใจงามขำ
เป็นโสภาระหังพลังนำ
พร้อมจะบำเพ็ญเพียรเรียนต่อไป

จากเคยร้อนก็เย็นจะเห็นผล
จากเป็นคนวู่วามมิถามไหน
จากเคยยุ่งฟุ้งซ่านรำคาญใจ
ก็เปลี่ยนใหม่เห็นชัดมนัสงาม

วิปัสสนาจารย์โหดโกรธ"ดิน"แล้ว
เพราะแหวกแนวสอนแนะจิตแวะพล่าม
แอบคิดถึงรพีฯจะหนีตาม
มามองข้ามเราได้ยังไงกัน

ตาลปัตรพร้อมมีดจะกรีดหน้า
โดดศาลาไม่พ้นจนมุมนั่น
รีบไปหาทายกแก่งกงัน
ก่อนจะฟันหน้างามหามเข้าโลง โกรธว๊อย

 ย๊าก...เบ่งพลัง เดินดุ่มๆ

"มุนีน้อย"

ข้อความนี้ มี 7 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

แต่งกลอนเพราะใจรัก
หนักใจเพราะตัณหา
เหว่ว้าเพราะฟุ้งซ่าน
สำราญด้วยพระธรรม..
28 กรกฎาคม 2014, 07:24:AM
D
นักรบทุกบอร์ด
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3313
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 3,894


ขอขอบพระคุณทุกภาพจาก Internet & Youtube ค่ะ


sasa.yai
เว็บไซต์
« ตอบ #44 เมื่อ: 28 กรกฎาคม 2014, 07:24:AM »
ชุมชนชุมชน


ลาตายดีกว่าตู โอว์...มายก็อด ลาตายดีกว่าตู

 ใช่รพีฯจริงเร้อ? เผลอโดนหลอก
ที่เธอบอก สักอินทรีย์พี่ใจเสีย
ไม่เคยถูกจองจำ เลยมาเดียร์
รับรองเฮียไม่เคยสัก แสนหนักใจ มองไม่ไว้ใจ

หนานรพีฯรีบออกมาบอกข่าว
ถึงเรื่องราวนับตังมันจั่งได๋?
หรือโดนตีท้ายครัวจึงมั่วไป?
มันยังไงกันแน่?หือ แม่ “ดิน” ยิ้มกวนตีน

ไพร พนาวัลย์


 โอว์...มายก็อด โอว์...มายก็อด

กระทู้ติดลมซะแล้ว... หัวเราะยิ้มๆ






ฟังพ่อพวงมะนาวตามสาวไส้
หวั่นหัวใจยิ่งนักจักแหลกวิ่น
เราวู่วามรีบซะยังกะบิน
อกยัย"ดิน"จะระเบิดเกิดเป็นจริง

หันมาถามนามชายอ้าย"พีฯ"บ๊อ.อ.?
พ่อฟันหลอยิ้มขำ..ทำยืนนิ่ง
เขย่าตัวหัวส่ายไม่ไหวติง
แล้วที่อิง.!.อย่ายืนทื่อ..ชื่ออะไร..?  โห...ไรวะ

โอ๊ย ย ย กำ  โห...ไรวะ จ๊าก....กรูไม่อาว..

"ดิน"

ข้อความนี้ มี 5 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

28 กรกฎาคม 2014, 08:43:AM
D
นักรบทุกบอร์ด
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3313
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 3,894


ขอขอบพระคุณทุกภาพจาก Internet & Youtube ค่ะ


sasa.yai
เว็บไซต์
« ตอบ #45 เมื่อ: 28 กรกฎาคม 2014, 08:43:AM »
ชุมชนชุมชน


 
หัวเราะเยาะ

สอนให้ฝึกสมาธิริฟุ้งซ่าน
สร้างวิมานลอยล่องบนห้องขัง
สัปหงกโงกง่วงพ่วงภวังค์
มิอาจตั้งกัมมัฏฐานถูกมารลวง

บอกให้นั่งดูจิตอย่าคิดฝัน
ปัจจุบันอารมณ์อย่าจมบ่วง
รู้เท่าทันกระทบพบทั้งปวง
สติพ่วงทุกคราสมาทาน

ฟุ้งก็รู้,ง่วงก็รู้ ดูที่จิต
แม้นเผลอคิดก็รู้คู่ขนาน
เมื่อมีโลภ โกรธ หลง ใจนงคราญ
พร้อมตั้งฐานผู้รู้เฝ้าดูมัน

เราเป็นเพียงผู้รู้เฝ้าดูจิต
สติติดไม่เผลอละเมอนั่น
ไม่นานจิตจะเชื่องเปลื้องพัวพัน
เพราะเราทันความคิดพิชิตชัย

แล้วจับองค์ภาวนา ณ ครานี้
เมื่อจิตมีความพร้อมน้อมเข้าใส่
จะ"พุทโธ" "ยุบ-พอง" ทดลองไป
"อรหัง"ก็ได้ใช้บริกรรม

เมื่อรวมจิตเป็นหนึ่งเข้าถึงฐาน
หรือประมาณพอได้ใจงามขำ
เป็นโสภาระหังพลังนำ
พร้อมจะบำเพ็ญเพียรเรียนต่อไป

จากเคยร้อนก็เย็นจะเห็นผล
จากเป็นคนวู่วามมิถามไหน
จากเคยยุ่งฟุ้งซ่านรำคาญใจ
ก็เปลี่ยนใหม่เห็นชัดมนัสงาม

วิปัสสนาจารย์โหดโกรธ"ดิน"แล้ว
เพราะแหวกแนวสอนแนะจิตแวะพล่าม
แอบคิดถึงรพีฯจะหนีตาม
มามองข้ามเราได้ยังไงกัน

ตาลปัตรพร้อมมีดจะกรีดหน้า
โดดศาลาไม่พ้นจนมุมนั่น
รีบไปหาทายกแก่งกงัน
ก่อนจะฟันหน้างามหามเข้าโลง โกรธว๊อย

 ย๊าก...เบ่งพลัง เดินดุ่มๆ

"มุนีน้อย"





ท่าน"มุนีฯ"ชี้กราดตวาดเกรี้ยว
เสียงจ้าวเจี้ยวสนั่น ลั่นห้องโถง
ทำท่าทางอวดเบ่งเดินเทงโทง
ฉุนเฉงโฉงไปไยให้งงงัน

ช่างเอ่ยปากถากถางขวางไปหมด
พูดเลี้ยวลดแขวะลามหยามเย้ยหยัน
ขุดเรื่องฉาวกล่าวหาสารพัน
มารู้ทันมายมากปากกรรไกร

มือถือมีดจังก้าท้าเสียงลั่น
ทำดุดันกันท่าน่าหมันไส้
เลยหยิบขวานข้างฝาปาออกไป
โดนเอาไ*-*"มุนีฯ"ร้องอี๊คราง

วิ่งร่ำไห้ออกมาประสาหญิง
ตกใจจริงเข้าป่าพากายห่าง
ยังไร้จุดมุ่งหมายแหล่งปลายทาง
จะฝากวางใจได้กับใครกัน  ร้องไห้งอแง

"ดิน"

ข้อความนี้ มี 6 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

28 กรกฎาคม 2014, 12:04:PM
D
นักรบทุกบอร์ด
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3313
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 3,894


ขอขอบพระคุณทุกภาพจาก Internet & Youtube ค่ะ


sasa.yai
เว็บไซต์
« ตอบ #46 เมื่อ: 28 กรกฎาคม 2014, 12:04:PM »
ชุมชนชุมชน


*ขอขอบพระคุณ*

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

คุณพี่ "ชลนา ทิชากร"
คุณ "martinfranck"
คุณ "panthong.kh"
ท่าน "muneenoi"
คุณพี่ "รพีกาญจน์"
คุณลุง "ไพร พนาวัลย์"
คุณ "สะเลเต"

ที่กรุณามาร่วมสนุก & สร้างสีสันในกระทู้ค่ะ
หากผิดพลาดพลั้งไป "ดิน" ขออภัยทุกท่านไว้ณ.ที่นี้ด้วยนะคะ
ขอขอบพระคุณเพื่อนๆสมาชิกที่เข้ามาอ่านและกดไลท์นะคะ
&     &     &     &     &
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านบทกลอนอยู่ด้านนอกนะคะ

"ดิน"


ข้อความนี้ มี 3 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

หน้า: 1 2 [3]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s